Rozendaalweg

Rozendaalweg
ECHELPOELHOEVE, Rozendaalweg: landelijk / mooi / historisch, foto: H. Vermeir

zondag 11 maart 2012

Genieten van het leven: gelezen in Scherpenheuvel

Toen we op 10.03.2012 een bezoek brachten aan Scherpenheuvel
gingen we zoals zovele mensen daar ook eten in één van de vele
restaurants nl. in "'t FIJN GENOEGEN"

Daar las ik de volgende gevleugelde woorden:

 

Herinner gisteren
Denk aan morgen
Leef vandaag

Eten is genieten,
neem er vooral de tijd voor.

Geniet van het leven,
wanneer het zich voordoet,
heb dan ook geen spijt,
wanneer het u verlaat.

Liever een buik van te drinken
dan een bult van te werken.

Er zal pas vrede op aarde heersen
wanneer alle soorten uniformen verdwenen
op twee na:
het witte van de kok
en het zwarte van de ober.

Om smaak te hebben 
moet men ziel hebben.


Aan iedereen nog veel genoegen aan het leven,van mijnentwege,
KADO.

Afbeelding: http://www.freewebs.com/kinderoppas-dendermonde/watetenwezoal.htm

donderdag 8 maart 2012

LENTE - SPRING - FRUHLING - PRINTEMPS

► ►► DE LENTE  is in het LAND



De narcisklokjes in bloei te Sint-Katelijne-Waver. (11.03.2012) Foto: H.F.E. Vermeir


 ‘primavera’ wordt vrouwelijk voorgesteld als :
Flora : Romeinse godin van de bloemen (L. flos = bloem). In de lente  vierde men Floralia,  het bloemenfeest.[1]
De godin Flora, is een transformatie van de nimf Chloris, als moeder van alle bloemen.[2]
Het werk is zeker beïnvloed door Botticelli’s Primavera, daar de artieste met haar echtgenoot in Florence woonde.
We zien Flora in een goudkleurig kleed geboetseerd door het licht en versierd met bloemen. De godin draagt een rode sjaal aldus verwijzend naar Venus. In de rechter hand een tuiltje overwegend rode rozen als teken voor het seizoen van de liefde. Haar wapperende haren en het discrete décolleté verwijzen met de iets of wat mysterieuze ketting naar de liefde. Achter haar het weelderige bladgroen met de gele vruchten. Het  treurige gezicht en de vruchten kunnen een link zijn naar de soms wrange rozengeur en maneschijn.



Evelyn De Morgan(1855-1919),  Flora, olie op doek,  De Morgan Foundation, London, 1894.

 

 

De omschrijving van het begrip

De lente is het eerste van de vier jaargetijden. De oude naam Lengizin liet veronderstellen dat  lente van lengte komt, en aldus een verwijzing is naar het feit dat de dagen langer worden dan de nachten, “de tijd van het lengen van de dagen”.
Een andere verklaring zou kunnen zijn dat het afgeleid is van het Engelse lent, betekenis vastentijd. Het kan gezocht worden in het Latijnse lenis, wat mild betekent, in de betekenis van zachter, warmer worden.
In het Duits gaat het over spring, in de betekenis van het openspringen der botten.
In elk geval ontwaakt de aarde uit z’n winterslaap; bloemen en bomen botten.[3]

Als personificatie
Als personificatie worden de lente en zomer steeds vrouwelijk voorgesteld.







 Johannes Sadeler naar Dirck Barentz, Lente, gravure, Rijksmuseum, Amsterdam, 17de eeuw. (17,3 x 22,5 cm)  
We zien een jonge dame met ontblote borsten die het jonge groen vastneemt. Bij haar zijn twee bloempotten. Achter haar zien we een vrijend paar in een soort prieel. Rechts in de voorgrond een bron met een herme en  drie mannen op twee paarden met een valk. In de achtergrond nog een kerktoren. In het midden boven VER, lente.
“ Het jufje dat de lente verbeeldt, is niet Flora – voor wie zij gezien de bloempotten wel wordt gehouden – maar Venus. Zij weet met haar blote borsten bijna de aandacht af te leiden  van het vrijende paar op de achtergrond. Weergegeven is de bekende spreuk ‘zonder Ceres en Bacchus heeft Venus het maar koud’.”[4]

ANDERE CULTUREN

CHINA
De draak en vertegenwoordigt de lente.

Tijdens de Tangdynastie hielden de Chinezen krekels en sprinkhanen bij voor hun getsjirp. In de lente symboliseerden de insecten voorspoed, vruchtbaarheid en in de herfst eenzaamheid en verdriet. Een gevangen krekel diende de familie: het insect zingt de hele nacht. Een teken dat alles goed gaat. Maar wanneer het insect plots zwijgt dan is er iets mis; misschien een inbreker of een brand. De plotselinge stilte wekte de familie.

 


  Azteken, Xipe Totec, god van de Lente.







Kenmerken van het seizoen van de  liefde   
Als personificatie: een vrouwelijke al dan niet naakte vrouw of kind.
Eén van de vier nimfen van de horen of uren; geesten die de seizoenen personifiëren.
We vinden haar terug op het schilderij van Sandro Botticelli De geboorte van Venus.


Sandro Botticelli (1445-1510), De geboorte van Venus, tempera op linnen, Galleria degli Uffizi, Firenze, ca. 1485.[5] 
Het thema ontleende Sandro  aan de dichter Angelo  Poliziano (1454-1494).
Venus wordt van links naar land gedreven door de goden van de wind, Zephyr en Aura. De rechts staat één van de horen klaar om haar te kleden.[6]
Het witte gewaad van de hore  is geborduurd met ineengestrengelde korenbloemen, om haar schouder heeft ze een guirlande  van groen blijvende mirte, het symbool van de eeuwige liefde. Een gordel met rozenblaadjes  zonder doornen en roze rozen  geeft de verhoogde taille aan, sybolisch voor de lichamelijke liefde. De hore vertegenwoordigt de lente, het seizoen van vernieuwing en wedergeboorte.


EEN SEIZOEN OM TE WERKEN








Lente, Pieter van der Heyden naar Pieter Bruegel, 1570, gravure, 22.8 x 28,7 cm, Rijksmuseum Amsterdam , naar Abel Grimmer uit het KMSKA
Tekst op prent vertaald: Maart, april, mei zijn de maanden van de lente. In de lente verheugt de gouden Venus zich over bloemenkransen.


Vanaf 1555 creëerde Pieter Bruegel de Oude (Breda?, 1525/1530-Brussel, 1569) regelmatig ontwerpen van gravures voor de uitgeverij van Hiëronymus Cock. De Lente maakt deel uit van een reeks van de vier seizoenen waarvan de voorbereidende tekeningen dateren van 1565 en 1568. De voorstelling van de lente sluit aan bij de iconografie van de seizoenen. De personages verrichten handelingen die typisch zijn voor de lente. De enen spitten, harken en zaaien, de anderen planten. Schapen worden gescheerd en velden ingezaaid. De eigenaars maken het zich gemakkelijk in en rond een prieel.[7]

Steeds zijn de bezigheden van drie maanden gecombineerd in een prent. In de lente wordt de tuin onder handen genomen (maart), de schapen geschoren (april) en geminnekoosd (mei).


ELEMENTEN:
activiteiten: zaaien
dieren: lammetjes, schapen scheren. Tekens van de dierenriem: ram, stier.
goden: Aphrodite en Flora, de godin van bloei en bloemen.
kleuren: groen
mensen: een vrijend paartje, of man en vrouw mekaar in de ogen kijkend; een kind of een jonge vrouw met bloesemtakken. De tweelingen uit de dierenriem.
planten: rode rozen, ontluikend groen, pot of korf met bloemen, anemonen die bloeien.

Een doordenkertje...
 
‘t Is voorjaar, ‘t is lente, ik voel het aan mijn instrumenten.(2)
Anoniem


[1] P.J. REIMER, Prisma-Woordenboek der klassieke oudheid, Het Spectrum, Utrecht
/Antwerpen, 1970,p.69.
[2] Jan MARSH en Pamela GERRISH NUNN, Pre-Raphaelite Women Artists,
Thames and Hudson, New York, 1999, p.142.
[3] Adolf ULENS, o.c., p.78.
[4] Jan VAN DER WAALS, Gouden Eeuw van kunst tot kastpapier, Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam, 2006, p.173.
[5] Christiane STUKENBROCK & Barbara TÖPPER,  1000 Meesterwerken van de Europese Schilderkunst 13de tot 19de eeuw, Könemann,  Groningen, 2000, p.111.
[6] Ibidem.


Referentie:

Harry F.E. VERMEIR, "De jaargetijden, de seizoenen", in: Gouwtijdschrift, Heemkunde Gouw Antwerpen, nr. 4, jg. 48, 2011, p.13 e.v. 
(2)  http://www.arendlandman.nl/2012/03/spreuken-over-de-lente 

 

boek - GEVLEUGELDE WOORDEN - " Het onzekere hart" - J. BERGEYCK - Belgisch Kongo


J. BERGEYK,  Het onzekere hart, 
Boekengilde De Clauwaert vzw, Leuven,
1959, 72 blz.

Manuscript: Mortsel, 10 september 1957.

Omslagontwerp: A. BOSCHMANS.

Een Congoverhaal over de traditionele aanpak van een huwelijk en de evolutie ervan naar een tragische afloop.

Het werd gepubliceerd in het jaar voor de incidentrijke onafhankelijkheid van Congo.

Het is een goedgeschreven boekje door een blanke over gebruiken in de Afrikaanse samenleving.

Wat mij intrigeerde waren de literaire gevleugelde woorden die in de tekst voorkomen. Hieronder volgen er een aantal.



" Wie de onvrede zoekt zal de vrede bezitten" (p.5)

"Was zijn bloed koel dan trad hij vroeg in de kille morgen." (p.8)

"Een vrouw is mooi als ze ver weg is,
  is ze vlakbij, 
 dan zijn er palavers en palavers."(p.9)

"De maan verscheen als een smalle boot op het meer van de nacht."(p.13)

"De zon zat rood en verwrongen als een masker boven de kim."(p.19)

"De schaamte viel als een zak over hun kop."(p25)

"Het besluit lag reeds lang als een steen in zijn hart.(p.26)

"Volgens de oude gewoonte deelde elke vrouw vier nachten het bed van de man,
 vier dagen bereidde zij zijn eten en diende hem in alle huiselijke dingen." (p.29)
Het gaat hier over de hoofdvrouw en de bijvrouw.


een wensformule:

"Geluk bij de doden,
  geluk bij de levenden,
  geluk bij mijn man en bij allen,
  geluk is vrede met de mensen." (p.39)

een korte beschrijving:

"Dit duurde zo een heel seizoen.
 Nachten als poelen.
 Dagen die wogen als stenen.
 De vermoeienis zat als een spook in hun vertrokken gelaat." (p.62)

Het Nederlands blijkt toch nog een beeldrijke taal te zijn.
Ook het boekje dient te overleven omdat het een verdwijnend Congolees cultuurpatrimonium beschrijft op een eerlijke manier.

zondag 4 maart 2012

Kaartenboek: "Landschap in Beweging" 't Grom / in gebruikstelling SINT-KATELIJNE-WAVER

Op 2 maart 2012 werd in het groentemuseum 't GROM
het digitale kaartenboek 'Landschap in beweging'    voorgesteld

Voorzitter Leopold MAES deed de verwelkoming en hield een lustrumbijdrage over het ontstaan van het museum.Zijn toespraak stond in het teken van het mosterdzaadje. Foto: H.F.E. VERMEIR
Hij schetste de voorgeschiedenis van het ontstaan van 't Grom en de ontwikkeling tot een volwaardig erkend museum.

Het eerste document voor het ontstaan van een tuinbouwmuseum, zoals het toen leefde, werd ondertekend door Willy Van Hoof en Harry Vermeir als vertenwoordigers van Erf en Heem.
Daarna begonnen moeilijke onderhandelingen, waarbij een aantal officiële instellingen zoals de Boudewijnstichting betrokken partij waren. Ir./arch. Serneels werd aangezocht om een ontwerp voor te stellen.
Het groeiproces verliep moeilijk.
Via de Koning Boudewijnstichting verkreeg Erf en  Heem in de campagne "Museum en samenleving" subsidies om te werken aan de opbouw  van een Bezoekerscentrum.
In 2000 werd door Erf en Heem een projectsubsidie voor de ontsluiting van roerend en immaterieel erfgoed voor de uitbouw van het Midzeel-Erfgoedcentrum voor Groenteteelt fase 1 aangevraagd.
In 2001 werd het een projectsubside voor "Bezoekers- en Erfgoedcentrum Midzeelhoeve " fase II.
Een eerste betaalde personeelsid werd in 2002 aangeworven voor "Het bezoekerscentrum Midzeelhoeve".

 Er werd in 2002 op voorstel van de conceptwerkgroep samen met  de gemeente de vzw Midzeelhoeven opgericht  die het domein voor 50 jaar in erfpacht gaf aan die vzw. Met Erf en Heem werd een convenant afgesloten over het gebruik van een tentoonstellingsruimte en over de zolder van Midzeelhoeve I en over een week-end "Waverlandse Voorjaarsgroente,", elk jaar opnieuw te organiseren in Midzeelhoeve I.
Ook met de vzw TOERISME werd een convenant afgesloten. Aldus vinden we de balie van die dienst in de inkomhal.

Hij schetste ook het ontstaan van de kaartenboek.

Erika T'JAECKX, conservator stelde de kaartenboek voor.
Foto: H.F.E. VERMEIR
In 2011 startte men met "Landschap in Beweging". Kee Van den Eynde , enkele vrijwilligers en het ontwerpbureau Sien werkten er aan.

De onthulling door Burgemeester Eddy Vercammen en Leopold Maes. Foto: H.F.E. VERMEIR.







 Men ging uit van zeven kaarten die onze regio bestreken. Daarom werd gezocht naar groenteteelt of moestuinen. Op elke kaart kwamen vier verwijzingen, die bij aanraken worden uitgewerkt door een foto met tekst.










Het startscherm. Foto: H.F.E. VERMEIR


Op bovenstaande foto zien we zeven balonnetjes die verwijzen  naar de zeven kaarten die in de presentatie verwerkt zijn.
De data van die kaarten:
1. Braun & Hogenberg, 1574
2. Van Hanswijck, laatste kwart 16de eeuw(1578 ?), copie door Jan-Baptist de Noter
3. Ferraris, 1771-1778
4. Topografische kaart van België, 1892
5. idem, 1930
6. idem, 1960
7. idem, 1994.






Hier een prent van De Noter. Foto: H.F.E. VERMEIR
Het is een zicht vanaf de oever van de Dijle, met aan de overkant de stadsmuren en in de verte de Hanswijkkerk.
Op de voorgrond een moestuin en gebouwen. De plaats is te situeren ongeveer wat in in het "schoon Mechels" "den botaniek" noemt.





Een van de zeven kaarten.H.F.E. VERMEIR.

De interesse van de genodigden.Foto: H.F.E. VERMEIR.


Naast de Burgemeester zagen we de schepen Eric Janssens, Jan Van Asch en Hilde Van de Werf.
Ook de voorzitter van Erf en Heem Jan Segers, de voorzitter van de Erfgoedraad van Sint-Katelijne-Waver Harry Vermeir en de Waverse Heemkundige Staf Bleeckx waren aanwezig.

Erna was er een stemmige receptie.






Sfeerbeeld. Foto: H.F.E. VERMEIR.






Referentie:

Uit de toespraak van Leopold Maes : "Lustrumviering museum 02.03.2012".
Uit het persoonlijk archief  en documentatie van Harry Vermeir.
Info Erika  T'JAECKX, conservator.