Rozendaalweg

Rozendaalweg
ECHELPOELHOEVE, Rozendaalweg: landelijk / mooi / historisch, foto: H. Vermeir

woensdag 13 augustus 2014

ZEI-GEZEGDEN: "Op schok met Uylenspiegel "



De volksmond heeft altijd eigen wijsheden en eigen humor gehad; maar dikwijls samen.
Onze oude zeispreuken zijn soms echte pareltjes van de Uylenspiegel geest, maar waar de laatste tijd de klad in zit.
Hoewel in het TV-programma "FC De Kampioenen" werd de figuur van Maurice ingevoerd en hij debiteert  geregeld een aantal zeispreuken.

Henri van Straten, Ulenspiegel. [12 houtsneden met Franse tekst getrokken uit de "Légende d'Ulenspiegel"). Antwerpe, De Sikkel, 1927. In: "Tijl Uilenspiegel Wereldburger", tentoonstellingscatalogus van 28/9 -31.12.1968, in het volkskundemuseum van de stad Antwerpen, catalogusnr. 150, p.33.


Hierbij een aantal:

"Veranderingen zijn geen verbeteringen,"
zei Elzeknop, en hij was nooit nuchter.


"Wij zijn een beetje uit onze weg," 
zei de duivel, en hij stond voor 't wijwatervat.


"Ik sta er voor in,"
zei de boer,en hij trok zelf de ploeg.


"Nu ben ik mijn gezag kwijt,"
zei Peerke, en hij had z'n arm gebroken.


"Ge weet weinig te vertellen,"
zei Trien Lameer tegen haren vent, en hij was zo doof als een kanon.


"Alles op z'n plaats,"
zei Looi, en hij stak z'n paraplu in z'n broekzak.


"'t Zal wel koelen zonder blazen,"
Zei Padde, en hij hield z'n wijf onder de pomp.


"Ik geloof aan spoken,"
zei Puk en hij bekeek z'n schoonmoeder.


"Alle hout is geen timmerhout,"
zei dikke Drommes, en hij viel door z'n bed.



Uit een oud krantenknipsel, waarschijnlijk rond 1947.

zaterdag 2 augustus 2014

Expo: " WO I in onze contreien", Heemkring Molenijzer" Putte. opening 01.08.2014





 Op vrijdag 01.09.2014 opende de tentoonstelling over de "Grote Oorlog" om 19u30 te Putte in de Heemkring " Het Molenijzer". Het werd een stemmige bedoening die druk werd bijgewoond.


Rudi Leys voerde een prachtig re-enactement op over WO I.







Rudi was gekleed in de passende kledij om zijn evocatie kracht bij te zetten. Hij leefde zich in in de wedervarens van een "zekere" Emil Geysemans van de Soetewei. Het traject van de route die in het begin van de oorlog werd afgelegd werd beeldend beschreven. De beperkte militaire opleiding die ze in Fécamp kregen, de inlijving bij de karabiniers, de kwartiermuts met posthoorn, het leven in de loopgraven, de gasaanval, enz. werden met de nodige anekdotiek beschreven. Ook de omstandigheden het einde van de oorlog en de terugkeer kwam aan bod. Proficiat Rudi.












Daarna had Frank Seberechts het woord.
Hij bezag de wedervarens van WO I vanuit zijn gegevens als stamboomklimmer i.v.m. zijn familie.
Hij schetste de wrede Duitse opmars en de vlucht naar Nederland en hoe de Belgische soldaten daar behandeld werden. Het leven van ter plaatse (in België); daar had hij het vooral over hoe moeilijk ouders en kinderen uit de stad het soms hadden om te overleven. Hij verwees daarbij naar schoolkolonies en het kasteel "Boekenberg" (1917). Hij illustreerde met markante dia's. Deze uiteenzetting werd aandachtig gevolgd door de vele aanwezigen.

Daarna werd iedereen naar buiten geroepen op het binnenplein.






Een deel van het talrijk opgekomen publiek 

Hier wordt de "Last Post" geblazen door Paul Van Driessche.


Helemaal links zien we Robby Goovaerts, de cultuurbeleidscoördinator van de gemeente Putte, die de algemene leiding had. In het midden zie je een deel van enscenering van de tentoonstelling. Rechts P. Van  Driessche die de "Last Post" deed weerklinken. Daarna opende Fons Vekemans, de voorzitter van de Heemkring "Het Molenijzer" de tentoonstelling. Voor het bezoek aan de tentoonstelling werden de aanwezigen in twee groepen ingedeeld.

Daarna volgde nog een stemmige receptie met lekkere "oorlogs"hapjes.

Tussendoor werd ook de expo-brochure  uitgedeeld door vz en coördinator
 en ook kregen de deelnemers poppy's aangeboden met een boodschap.
De door Robby samengestelde brochure krijgt een eervolle vermelding.
De tentoonstelling is op zondag (vanaf 14 tot 20uur) nog te bezoeken tot eind september en op de andere dagen voor groepen na afspraak. Gesloten: 31 augustus 2014 wegens Putte kermis.




      VREDE VOOR IEDEREEN                       papavers                          NOOIT MEER OORLOG





vrijdag 1 augustus 2014

Een gedicht / een lied per maand: Mozart draagt er één op aan zijn zus NANNERL (1784)



Wolfgang Amadeus Mozart                                                                 Wien, 18. August 1784

Brief an die Schwester NANNERL (lievelingsnaam)
                                   Maria Anna Walburga Mozart (1751-1929)
                                   Zij was vijf jaar ouder dan Wolfgang en muzikaal heel begaafd.
Ma très chère soeur!

Nannerl van Wikipedia.


Pots Sapperment(1)! Itzt ist es Zeit, dass ich schreibe, wenn ich will, dass Dich mein Brief noch als eine Vestalin antreffen soll! Ein paar Tage später, und - weg ist's! Meine Frau und ich wünschen Dir alle Glück und Vergnügen zu deiner Standesveränderung und bedauern nur van Herzen, dass wir nichts so glücklich sein können, bei Deiner Vermählung gegenwartig zu sein; wir hoffen aber, Dich künstiges Frühjahr ganz gewiss in Salzburg sowohl als in St.-Gilgen als Frau von Sonnenburg samt Deienen Herrn Gemahl zu numarmen. Wir bedauern nun nichts mehrer(2) als unserenlieben Vater, welcher nun so ganz allein leben soll. Freilich bist Du nicht weit von ihm entfernt, und er kann öfters zu Dir spazieren fahren, allein itzt(3) ist er wieder an das verfluchte Kapelhaus gebunden. Wenn ich aber an meines Vaters Stelle wäre, so würde ich es also machen: ich bittete(4) den Erzbischof nun (als einen Mann, der schon so lang gedient hat), mich in meine Ruhe zu setzen, und nach erhaltener Pension ging ich zu meinerTochter nach St. Gilgen und lebte dort ruhig. Wollte der Erzbischof meine Bitte nicht eingehen, so begehrte ich meine Entlassung und ging zu meinen Sohne nach Wien. - Und schicke ich Dir noch tausend gute Wünsche  von Wien nach Salzburg, besonders, dass Ihr so gut zusammen leben öchtet als wir zwei. Drumm nimm von meinem poetischen Hirnkasten(5) einen kleinen Rat an; denn höre  nur:


Du wirst in Ehstand viel erfahren,
was Dir ein halbes Rätsel war;
bald wirdt Du aus Erfahrung wissen,
wie Eva einst hat handeln müssen,
dass sie hernach den Kaïn gebar.

Doch, Schwester, diese Ehstandplichten,
wirst Du von Herzen gern verrichten,
denn glaube mir, Sie sind nicht schwer.
Doch jede Sache had zwo(6) Seiten:
der Ehstand bringt zwar viele Freuden,
allein auch Kummer bringt er.

Drum, wenn Dein Mann Dir finstre Mienen,
die Du nicht glaubest zu verdienen,
in seiner üblen Laune macht,
so denke, das ist Männergrille,
und sag: Herr, es gescheh dein Wille
bei Tag und meiner in der Nacht!

Uit: "Blick auf den Strom", Ein deutsches Lesebuch aus Österreich , W. Seidlhofer, Salzburg, 1960, p.34.

Zie noten tussen haakjes:

1. Potz Sapperment!: Ausruf der Überraschung. Verrassingsuitroep.
2. mehrer: mehr. Meer.
3. itzt: altertümlich jetzt. Verouderde vorm voor nu.
4. bittete: bäte. Smeken, smeekte...
5. der Hirnkasten: das Gehirn. De schedel, de hersenen.
6. zwo: zwei. Twee.


Het gedicht:

Gij zult in je huwelijk veel meemaken,
wat raadselachtig kan schijnen;
je zult het binnenkort door ervaring weten,
zoals Eva die te handelen had,
nadat zij beviel van Kaïn.

Zuster, ondanks alles zul je de huwelijksplichten
van uit uw hart graag verrichten,
geloof mij, zij zijn niet zwaar.
Iedere probleem heeft twee kanten:
de huwelijkse staat verschaft veel vreugde,
maar hij brengt ook zorgen mede.

Wanneer uw man een grauw gezicht opzet,
en je gelooft er geen schuld aan te hebben,
en hij een vervelend humeur heeft,
denk dan dat is weer één van die mannengrillen;
en besluit met , heer uw wil geschiede
tijdens de dag en de mijne in de nacht.

Omzetting: Harry F.E. Vermeir, 2 augustus 2014 te Sint-Katelijne-Waver

Mozart kon in elk geval beter muziek schrijven dan poëzie. Maar zijn raad is in elk geval niet mis.

maandag 28 juli 2014

De tragiek van de oorlog: burgerluchtvaart werd pasmunt voor oorlogswraak...






VAN RAEMDONCK, Georges - 62 schetsen, tekeningen en stripfragmenten, 20ste eeuw. Verschillende technieken (potlood, zwarte inkt, krijt, aquarel), verschillende formaten, de meeste gesigneerd en gedateerd (min. scheuren).   
http://www.romanticagony.com/ (reeds een 5 jaren geleden)

We zijn hier waarschijnlijk in de "Grooten Oorlog" '1914-1918"

Op de prent is de dood afgebeeld met een boog van waaruit een pijl werd afgeschoten om een vliegtuig te treffen. De dood zit op een militair tuig en is naakt.

Georges tekende een persiflage op de wreedheid van de oorlog, wreedheid die nog steeds niet verminderd is, ondanks het oprichten van musea zoals "Dossin" te Mechelen, waar vooral aan navelstaren wordt gedaan en vergeten van studie te doen rond het gegeven om de wetmatigheden van de wreedheden zoals de systemen van Hiltler, Stalin, P..., e.a. te achterhalen en ze aan de kaak te stellen.
Maar het kapitalisme doet toch zo graag aan navelstaren en denkt op de eerste plaats aan het eigen ik i.p.v. een blik vooruit te werpen voor het welzijn van de wereld en de mensen die er wonen, want dat zou ook hun belang kunnen zijn. Laat ons vooral de wreedheid niet vergeten waarmee de Russische gezinden de slachtoffers en hun bezittingen behandelden toen ze enkele weken geleden een passagiersvliegtuig met ca. 300 mensen neerhaalden/vermoordden.


Georges Van Raemdonck:

(roepnaam: George), socialistisch tekenaar en illustrator, is geboren te Antwerpen op 28 augustus 1888 en overleden te Boechout, België, op 26 januari 1966. Hij was de zoon van Joseph Arthur Francis Mathilde van Raemdonck, apotheker, en Pauline Augustine Lefebvre. Op 12 april 1913 trad hij in het huwelijk met Adriana Maria Denissen, met wie hij twee dochters kreeg.
Pseudoniem: Hop.
In augustus 1914 trok het Duitse leger in een snelle opmars België binnen en omsingelde Antwerpen, dat onder zwaar artillerievuur kwam te liggen. Onder de vluchtelingen naar Nederland bevond zich ook het gezin van Van Raemdonck, dat zich in Aerdenhout vestigde. Al spoedig werkte hij als politiek tekenaar voor De Amsterdammer, die hem in de eigen kolommen jubelend begroette.
Toen Van Raemdonck moeilijkheden kreeg met de redactie van De Amsterdammer, vanwege een naar haar smaak te scherpe politieke tekening, ging hij na bemiddeling van De Jong ook tekenen voor De Notenkraker, het satirische zondagsblad van Het Volk.

Bron: http://socialhistory.org/bwsa/biografie/raemdonck  

donderdag 24 juli 2014

Een gedicht / een lied ... per maand: Uit het rijke leven van voormalige galerij NOVA (Mechelen - Nekkerspoel)





Kaft kunsttijdschrift "Galerij Nova", Mechelen - cahier 3, 1973(?)
Waar nu het speelgoedmuseum is, was vroeger Galerij NOVA, de Mechelse grote meubelzaak die Nova heette en geleid werd door mecenas Alfons Michiels. Hierbij de tekening van Willy Meysmans  die de kaft siert en de poëzie van Leo Wuyts, de p.r. van galerij  Nova, een poëtische bezinning die op de avond van de vernissage werd voorgedragen door Denise De Weerdt.

ER IS HET LEVEN DAT GELEEFD,
ER IS DE DOOD DIE MOET GESTORVEN WORDEN...

Er is pijn:
        weemoed om wat was,
        wijfeling om dat wat is,
        huiver om dat wat worden zal.

Er is pijn,
        aldoor pijn.

En ook,
ja ook, vreugde:
        ergens slaat een merel
        ergens geurt een anjelier,
        ergens lacht een kind.

Er is pijn,
Er is vreugde, ook vreugde.
En soms,
ja soms, extase:
        onaardse weelde
        - papavers in de nacht -;
        orfisch mysterie
        in het labeur der lijven;
        droom van onvergankelijkheid.

Er is pijn.
Er is vreugde.
En soms, extase.

Er is het leven dat geleefd,
er is de dood die moet gestorven worden.


Willy Myesmans, man vrouw, tekening, Mechelen, 1973.
               * * *


Er is het leven dat geleefd,
er is de dood die moet gestorven worden.

Er is,
in kommernis en nood,
het koortsig peilen
naar het waarom van ons hardnekkig jagen,
naar zin en doel van ons bestaan:
een molenrad dat water maalt.

Er zijn de scherpe winden
die gieren
over het eiland van mijn ik.

Er is spot
    en hoon
    en haat.

Er is liefde;
        een ster die in het water staat.
Er is liefde:
        luttel licht van vuurvlinders
        bij 't bange wachten
        in duizend lange nachten.
Er is liefde:
        speer in 't gemoed,
        bloed
        in de krop
        gewurgde kreet
        die 'k niet en nooit te slaken weet.

Er is het leven dat geleefd,
er is de dood die moet gestorven worden.
         * * *

Willy Meysmans, Dame met spiegel, tekening, Mechelen, 1973.

Er is het leven dat geleefd,
er is de dood die moet gestorven worden.

Er is het leven:
             dolle deerne
              in kakelbonte kleuren,
              wentelheks
              met paradijselijke geuren
              die mij komt toegedanst
              als vuur.
              Vlammen:
               vlerkend bijten zij zich voort
               over een wildernis van dorrend kruid.
               Een schaterende vlag
               hoog op de fakkelgloed
               van mijn rood-gierend hart.



Er is het leven.
En,
vlakbij is de dood:
wij zijn een handvol pulver.

Er is het leven dat geleefd,
er is de dood die moet gestorven worden.

            * * * 

Er is het leven dat geleefd,
er is de dood die moet gestorven worden.

Er is de dood:
             het zeer verdriet
             om altijd nieuwe nood
             en
             altijd feller bedreiging;
             het nutteloos bedrog
             in dulden en in dromen
             en in de heugnis van namen.

Er is het leven:
             de louterende ijver onzer handen;
             de grage troost van elke slaap
             waaraan steeds weer
             het lied durft herbeginnen.

Er is het leven:
             de veilige bevrijding
             in het milde spel der zinnen
             terwijl men,
             borst aan borst
             en schoot aan schoot,
             dezelfde dood
             wil sterven:
             overzettelijk vaarwel,
             wegvaart uit de hel
             van het eigen ik;
             terwijl men,
             borst aan borst
             en schoot aan schoot,
             hetzelfde leven
             aan elkaar wil openbaren
            en, samen,
            durvend vieren,
            ervaren
            in de laatste trage kus
            van elk zijn schoonste gaven.
En de dood die moet gestorven,
er is het leven dat geleefd wil worden

             * * *        

Willy Meysmans, naakt: man vrouw, Mechelen, 1973.

En is de dood die moet gestorven,
er is het leven dat geleefd wil worden

Dat is wat,
om ons heen,
gebeiteld staat in steen,
gekneed in duizend vormen.

Want scheppen is, beminnen:
          het leven
          om het leven
          om het leven-zelf.

Want scheppen is,
          het lijf
          tot in de kleinste vezel blij verhit,
          bemeesterend aanbidden.
Want scheppen is, steeds herbeginnen:
          uit elke nieuwe dood
          het leven
          voller
          winnen.

En is de dood die moet gestorven,
er is het leven dat geleefd wil worden

Leo WUYTS, 8 december 1972.



Nekkerspoel was toen het centrum van de Mechelse verkoopsmeubelindustrie.
Enkele jaren later verdween de één na de andere zaak, ook NOVA. Alleen Senam hield het tot nu toe vol.
De kunst als volksgebeuren kwam op een heel laag pitje te staan en moet het nu hebben van de "Garage", kunstprojecten die er zijn voor " de allerindividueelste ervaring van de allerindividueelste beroepskunstenaar", daar is bijna niemand meer die het in huis wil of nog bekijkt, maar de "politiekers" vinden dat dergelijke tentoonstellingen wel kunnen bijdragen tot hun eigentijds imago, dat van  van  de "allernuttelooste verandering  van de achter luchtballonnen  aanlopende cultuurfreaks", als het maar oppervlakkig is en er een ingewikkelde uitleg bij gegeven wordt die niemand interesseert behalve enkele belanghebbenden....Dat mag de maatschappij veel geld kosten ... maar het imago is dan toch een beetje gered!

woensdag 2 juli 2014

Het kunstencentrum "de kweekelinghe vzw" opende op 21.06.2014 een volgende tentoonstelling met als thema: WO I, "de grooten oorlog"



Op zaterdag om 14uur  in "Kunstencentrum De Kweekelinge" vzw, in hun ateliers in Vinkenhof, te OLV-Waver, de opening van een thematische tentoonstelling i.v.m. WO I.


Foto: H.F.E. Vermeir, juni 2014.
Arie Holscher , de voorzitter van het Kunstencentrum, kwam eerst aan het woord.
Hij schetste het ontstaan van deze thematische tentoonstelling in de brede historische context van de "Grooten Oorlog". Bemerk achter hem een aantal historische documenten die de algemene sfeer van de "Grooten Oorlog"goed weergaven. Achter hem een nieuw kunstwerk  en voor hem ligt de papaver, symbool van het oorlogsgebeuren van WO I.



Foto: H.F.E. Vermeir, juni 2014.
Daarna kwam historicus Eddy Van Leuven aan het woord. Hij schetste op een bevattelijke manier de situatie van de forten in onze streek bij het begin van de oorlog. De wedervarens van de bevolking tijdens de oorlog  werden daarna verwoord.
Hij verklaarde de tentoonstelling voor geopend.

Renilde Bellens,Herdenkingspaneel WO I, foto: H.F.E. Vermeir
Op het IJzersite/ slagveld, zien we de papavers weelderig opschieten. De papavers waren de enige bloemen die er groeiden. Zij voegde er ook nog drie kruisje aan toe. En dan meer naar links het gedicht "In Flanders Fields". Een sfeervol werk. Heel de tentoonstelling stond aldus in het teken van WO I.


Nicole De Bruyn, het slagveld..., glaskunst. Foto: H.F.E. VERMEIR
Schepen Rnny Slootmans en Harry F.E. Vermeir, voorzitter van de sector erfgoed van de provincie Antwerpen waren aanwezig met een dertigtal genodigden.


De tentoonstelling WAS te bezoeken tot 29 juni 2014.

dinsdag 1 juli 2014

België wint met 2-1 van de Verenigde Staten, een land 100 maal zo groot als wij...




Wat was onze sterkte: "De bank maakt het verschil"


Dit hebben we voor onze economie en cultuur nog nooit toegepast.
Meestal en nu nog doen degenen die het voor het zeggen hebben het tegengestelde...



https://www.google.be/search?q=voetbal+België+wint+tegen+V.S.


Ze kunnen nog veel leren van Wilmots...

dinsdag 24 juni 2014

Uit de krant: "MTV algemene vergadering" (nu Bel'Orta) , Sint-Katelijne-Waver


Mechelse Tuinbouwveiling (gemeente Sint-Katelijne-Waver), gesticht in 1949.Foto: 1953 (?), uit "Katelijne en Waver in het verleden ", Erf en Heemuitgave 4, Sint-Katelijne-Waver, 1978, nr. 55.
De s.v. Machelse Tuinbouwveilig (M.T.V.) ontstond in 1949.
Van de gebouwen die je hier ziet, werd de eerste steen gelegd begin 1950. Op 23 april werd de eerste veiling gehouden. Sedert werd de veiling steeds groter en moderner, tot de brand van 2010(?). Dit laatste leidde tot een reorganisatie en een beperkt herlocatie.
Ze groeide uit tot de grootste tuinbouwveiling van West-Europa met een omzet van twee miljard fr. of  50 miljoen euro per jaar, dit in 1988.
Op de foto zien we een dame met paard en kar met boerenpaard. Zij leverde en verkocht waarschijnlijk bloemkolen.(1953). In de periode erna ontwikkelde de groenteteelt zich van "vollegrond" naar serreteelt. De katelijnse tuinders werkten hard maar werden steeds rijker.


MTV hield algemene vergadering.

Tijdens haar jaarlijkse algemene statutaire vergadering, heeft de Mechelse Tuinbouwveiling zes leden van de raad van beheer en twee leden voor de raad van toezicht gekozen.


Louis De Roy werd voor een periode van 6 jaar herkozen tot MTV-voorzitter, samen met Alfons Geezemans als MTV-ondervoorzitter.


Bij gelegenheid van deze algemene vergadering hield Frans Op de Beeck, MTV-direkteur, een belangrijke uiteenzetting over het jaar 1977 en belichtte hij de vooruitzichten voor 1978.




Uit: Gazet van Mechelen, 13.05.78.


Het was de grote periode waarbij in Sint-Katelijne-Waver en in de omliggende gemeenten veel volle grond groenten(bloemkolen, prei, tomaten) en serregroenten werden gekweekt. Nu is de gemeente vooral een paardengemeente geworden. Maar de binding met de groenten is er nog steeds omdat vele paardenstoeterijen als tweede activiteit groenten of openluchtbloemen kweken. Kwestie van op 2 paarden te wedden...

De Kempenarestraat, 1964. De straat waar zich nu vooral de veilingactiviteit van "Bel'Orta" organiseert. In 1964 kwam hier de CentralE voor Glasgroenten (C.V.G.) tot stand. Deze werd later overgenomen door M.T.V.Foto: 1964, uit; "Katelijne en Waver in het verleden ", Erf en Heemuitgave 4, Sint-Katelijne-Waver, 1978, nr. 56.

maandag 23 juni 2014

Een gedicht / een lied per maand: van Kwatrijn tot dubbele bodem. Karel de Grote en Sinterklaas



De vrouw van
Karel de Grote
Zei alleen:
"Soms in zijn blote...?!"

Ruiterbeeldje van Karel de Grote of van zijn kleinzoon Karel de Kale,
9de eeuw, Museum a/d Keizerplaats, Ingelheim a/d Rijn.
In: OKV, nr.2, 52ste jg., p.7.

Als je hem
In Congo ziet
Heeft Sinterklaas
Een witte Piet...















Pankarte buiten, voor een van de winkels op de IJzerenleen  voor 6.12.2013.



"Ik verander
Wijn in water",
Zei de dronkaard...
Maar wat later...!?


Uit: "Zin in onzin in Kwatrijnen" van Peter Boshoef,  lannoo, tielt, s.d., p. 29 en 31.


CASIMIR

Mijn eerste kat hiet Casimir,
zij jongde altijd katten,
soms al eens twee, soms al eens vier.
Ik lei ze in de watten.

Ze jongde drie, vier keer per jaar
- men sprak al van schandalen -,
en ik weet werkelijk niet waar
zij alles steeds bleef halen.

Nu is ze dood en ver van hier,
ze verdronk in het water.
Ik dronk verdrietig meters bier
en 'k zit nu met een Kater.



TOPPUNT

Ik ben zo zedig, Lieveheer,
dat ik mijn dromen censureer.



Uit:: " De tweede 'Muzen..' ", Jos Ghysen en Louis Verbeeck, Vlaamse pockets, Heideland, Hasselt, 1964, 2de druk, p.109 en 113. De twee bovenstaande verzen zijn van Louis Verbeeck.

zaterdag 14 juni 2014

België: Mariakerke aan Zee(Oostende) OLV-ter-Duinen : juni 2014; invloed van LICHT



Links langs de gele kustlijn zie je Mariakerke staan. Het gaat over het kerkje links van de letter M.


Foto: H.F.E. Vermeir
In de diepte zie je het kerkje OLV-ter-Duinen, één van de mooiste kerkjes van de kust, zowel, binnen als buiten. Op de horizon zie je de duinenrij en het eerste gebouw in de diepte is "Ravelingen-Kinkhoorn".


Jullie willen ook wel eens de zee zien...

Foto: H.F.E. Vermeir
De weg gewezen:

Foto: H.F.E. Vermeir

Je ziet hier de dubbele wegwijzer naar OLV-ter-Duinen en naar het Ensorgraf, dat bij het kerkhof hoort.


Ik had de idee om het kerkje vanuit mijn kamer op de eerste verdieping van "Ravelingen- Kinkhoorn" verschillende malen te fotograferen in één dag en vanop dezelfde plaats.

2 juni 2014,  7 uur 's morgens. Foto: H.F.E. Vermeir




De eerste vermelding van een kapel verwijst naar 1171. Het Duinenkerkje
werd tussen 1350 en 140101 gebouwd met een beuk in gotische stijl en een westtoren. Tal van latere vernielingen en restauraties (1568, 1601, 1716) verklaren het heterogene karakter.
In W.O. I braken de Duitsers de toren af. Het zou tot in 1929-1931 duren voor architect Gustaaf Vandamme de kerk restaureerde en een nieuwe beuk aanbouwde.
De doopvont dateert van 1594. Bruggeling Frans Feys tekende voor heel wat meubilair (18de eeuw) in rococostijl, lambrisering, communiebank, preekstoel, biechtstoelen.
De neogotische glasramen komen uit het atelier van Jos Desmet. Emmanuel Lacroix schilderde de vijf Blijde en de vijf Droeve Mysterieën (1787 - 1788).


Duin en polderlandschap / Kerkhof
Het duinenkerkje werd al in 1946 beschermd, het trapeziumvormige kerkhof met graspleintjes, treurbomen en sierstruiken in 1975. De doden die er begraven liggen behoren veelal tot gekende Mariakerkse families. Zo was Leopold Passchyn (in Mariakerke werd een straat naar hem genoemd) de laatste burgemeester van Mariakerke. Ook James Ensor ligt begraven op dit kerkhof bij zijn geliefde Duinenkerk, die hij op het einde van de 19de eeuw hielp vrijwaren van sloping.
Jaarlijks vindt hier in april de Ensorherdenking plaats.
In 1979 en 1981 werden het duin- en polderlandschap en de dichte omgeving van de kerk een beschermd landschap

Bron: http://www.kerkeninvlaanderen.be/pages/kerk_02051.htm


8u15 ,
2  juni 2014: Foto: H.F.E. VERMEIR
dE  morgenzon heeft  reeds een stukje van zijn tocht vanuit het westen afgelegd. Rechts in het midden zie je de luchthaven van Oostende tevoorschijn komen. Vooraan 5 wagens, in de vorige prent waren het er drie, nu nog dezelfde.



9u45 , 2 juni 2014: Foto: H.F.E. VERMEIR
Bij benadering idem. Het licht kreeg wat meer volume.


13u30, 2  juni 2014 : Foto: H.F.E. VERMEIR

De zon is verdwenen, dezelfde wagens staan geparkeerd, en rechts staan de fietsers klaar om te vertrekken

19u30, 2 juni 2014: H.F.E. VERMEIR

Het wordt later. De zon schijnt boven de wolken. De vijf wagens staan er nog.

22u19, 2 juni 2014: Foto: H.F.E.vERMEIR
Kunstlicht boetseert de kerk, de verlichting van de luchthaven vertoont vele puntjes. Het licht van de superette is aan en er staan drie auto's waarvan 1 die er de hele dag stond.