Rozendaalweg

Rozendaalweg
ECHELPOELHOEVE, Rozendaalweg: landelijk / mooi / historisch, foto: H. Vermeir

dinsdag 31 maart 2015

Mode hoeden vrouwen glamour humor**



Uit: "Almanak van O. L. V. van het H. Hart", 14de jaargang, 1903, p.159.

Voltaire schreef reeds over mode: "De meeste nieuwe modes hebben haar ontstaan meer te danken aan de grillen dan aan de smaak." Hoewel er kunnen nog een aantal andere redenen zijn.
Om gebreken te verbergen of te compenseren. 
Zo zou Lodewijk XIII de pruik in voege gebracht hebben om littekens te verbergen van een verzwering aan het hoofd. Natuurlijk volgden de hovelingen het voorbeeld aan het Franse hof eerst en daarna aan de andere hoven. Zo speelde het ontstaan van de hoge hakken een rol om kleine vrouwen (mannen) wat groter te doen lijken.
De mode van het kanten zakdoekje in de hand kwam van keizerin Joséphine, de echtgenote van Napoléon. Zij hield het zakdoekje voor de mond wanneer ze lachte omdat ze lelijke tanden had.
Koningin Louise van Pruisen, een tijdgenote van Joséphine voerde keelbanden en dassen uit tule in , om de klieren onder haar kin te verstoppen.
De crinoline(hoepelrok) kwam in de mode tijdens het Tweede Keizerrijk (Frankrijk) wegens de pronkzucht van keizerin Eugenie. Zou het de bedoeling geweest zijn haar dik achterste te verstoppen?


Dan nu een moderne versie van een hoed...



Hier de turban hoed van koningin Mathilde, versie 2014. www.royalglitter.com

De motieven van de hoedenmode spelen nog steeds, vooral het glamour aspect van de "happy-few".

Nog versjes:

Mijn hoed die heeft vier deuken,
Vier deuken heeft mijn hoed,
en heeft mijn hoed geen vier deuken
dan is het mijn hoed niet meer

******

Mijn hoed heeft drie hoeken,
Drie hoeken heeft mijn hoed...(1)(p.44)

We hebben zeker één van de twee of alle twee de versjes boven gehoord.
Welke hoed heeft vier deuken?
Welke hoed heeft drie hoeken?
Het laatste gaat over de tricorne, een hoed met drie kanten, die vroeger bij uniformen hoorde.
Een opvallende muts is die van de wacht van Buckingham Palace, die kolbak genoemd wordt.


Verklaring begrippen:
kolbak: m. (ken), beremuts, hoge pelsmuts, als onderdeel van een militaire uniform
tricorne: m.(s), steek, hoed met drie punten.

In de mode komt ook wel wat humor om het hoekje kijken.

Overleg

A.: "Hoe kunt  ge toch bij zulke koude met uw vrouw gaan wandelen?"
B.: "Ik kies de koudste dagen om te wandelen. Dan zijn de ruiten van de modemagazijnen bevroren!"

Dit probleem is reeds lang opgelost.

Was het maar waar!

Boer, die in de stad in een vitrine een pankarte "laatste mode" leest.
"Goddank, dat het eindelijk met die zottigheden uit is."

Waar moet het naartoe!

Heer tot een dame , die met grote haast de hoedenwinkel verlaat.: "Waarom zo'n haast?"
Dame: "Anders is mijn hoed uit de mode voor ik thuiskom."

'n Kwaal

"Hoe gaat het met uw vrouw?"
"Vrij goed; maar ze sukkelt nog al met haar hoofd."
"Zenuwhoofdpijn?"
"Neen, ze heeft elke veertien dagen een nieuwe hoed nodig."

Vogelmode

A.: "Dat is een aardige verzameling opgezette vogels, die ge daar hebt."
B.: "Ja, ze hebben me heel wat geld gekost."
A.: "Waar hebt ge ze vandaan?"
A.: "Van de afgedankte hoeden van mijn vrouw."



VERWIJZING/

F. Pauwels, R. Perck, e.a., Wat Wij Leren, Taalboek voor de eerste pre-industriële en oriëntatieklas, De Sikkel, Antwerpen, 1957. (1)(p.44)

dinsdag 24 maart 2015

Een gedicht/ een lied ... per maand: Jan Engelman: "en rade", vocalise**



een vocalise of poësie pur


Foto genomen uit de film van Alberto de Cavalcanti EN RADE.(1)

EN RADE

groen is de gong
groen is de watergong
waterwee, watergong
groen is de gong van de zee

Sulina, Braïla
Sulina, Brest
Sulina, Singaporge
achter de vest

stem die mijn slaap doorzong
waterklok, watertong
koperen long van de ree

Sulina, Braïla
Sulina, Brest
Sulina, Senegal
wijd van het nest

hang die mijn ziel doordrong
waterdroom, watersprong
loeiende gong neemt mij mee

Sulina, Braïla
Sulina, Brest
Sulina, Zanzibar
buiten is best

groen is de gong
groen is de watergong
waterwee, watergong
groen is de gong van de zee



Uit: 'Sine Nomine', 1930


Hoe de klank belangrijker werd dan de betekenis.

Tijdens het Interbellum, tussen de twee wereldoorlogen, experimenteerden een aantal dichters met ritme en klank om hun gevoelens vorm te geven. Zij zagen een gedicht als een klankgebeuren, een muziekstuk. Men schoof de rede opzij en luisterde met een muzikaal oor.
Enkele namen: Herman Gorter, Paul Van Ostayen Jan Engelman en Jan Hanlo.

Een geslaagd voorbeeld van dergelijke poésie pure  vinden we bij Jan Engelman in zijn gedicht En rade.
De aanleiding tot dit gedicht was de lyrische film van avant-gardist Alberto de Cavalcanti.
De cineast probeerde nostalgie naar verten en heimwee naar ongekende landen in beeld te brengen.
De plaatsnamen uit de film vinden we trouwens ook in de foto hierboven; zij waren  aangebracht op kisten, balen en kratten als plaats van bestemming.

De woorden van het gedicht roepen een aantal associaties op: groen, hang die mijn ziel doordrong,wijd van het nest, zee, en dies meer. Die associaties zijn er nodig omdat het in deze vorm van poëzie nog altijd zou gaan over het communicatiemiddel taal.

Nog een foto(lucht), met een verhaal of zonder...


Een foto van Marlyn Bridges, Chancayillo, vallei van Casma, Peru,in de monografie Planeet Peru(1991), in de fotobrochure: "Clichés', nr. 64, s.d.,p.34.

Een foto moet schijnbaar toch iets te vertellen hebben!!!


Verwijzing:

In: "Literaire Kunst" van H.J.M.F. Lodewick, 's-Hertogenbosch, 19de dr., 1955. (1)+ p.88.

donderdag 19 maart 2015

HKGA (Heemkunde gouw Antwerpen) wenst Familiekunde Vlaanderen PROFICIAT**



HKGA wenst Familiekunde (in) Vlaanderen proficiat met het 50 jarig bestaan.

Op 14 maart 2015 organiseerde HKGA z'n Algemense Statutaire Vergadering (ASV) en Gouwdag te Wommelgem o.a. in Fort II, samen met de Heemkring "De Kaeck".

Op 14 en 15 maart organiseerde Familiekunde Vlaanderen de vieringen rond het 50 jarig bestaan in het Felixpakhuis te Antwerpen


1968: de Raad van Bestuur van Familiekunde Vlaanderen waarbij Leo Vanackere die verkozen werd tot voorzitter. [We herkennen ook Minister Van Mechelen, rechts naast de dame. (Collectie: Documentatiecentrum Oostende)


Bij de aanvang was Familiekunde ingebed in de Heemkunde en beiden in de VTB van toen.

Iets of wat info daarover.

Het huidige Heemkunde Gouw Antwerpen is de rechtsopvolger van het Verbond voor Heemkunde Gouw Antwerpen. (HKGA).
Dit verbond ontstond in 1963. Op initiatief van H. Croux, daartoe aangespoord door Dr. J. Weyns werd op het stadhuis van Herentals op 17 augustus 1963 het Heemverbond Gouw Antwerpen gesticht.
In maart 1964 verscheen de eerste aflevering van het driemaandelijks huisorgaan. In dat jaar sloten 11 heemkringen zich aan bij het Heemverbond Gouw Antwerpen: Aarschotse Kring voor Heemkunde, Antwerpse vereniging voor Romeinse archeologie, Kring voor Heemkunde Berchem, Borgerhoutse Heemkundige Kring, Heemkring"Berthout" - Hallaar, Heitse Heemkring  "Die Swaene", Kring voor Heemkunde - Kontich, Mortelse Heemkundige Kring en Heemkundige Kring Schelle. Vanaf 1963 tot begin 1966 werden er driemaandelijkse vergaderingen gehouden
Op 6 juni 1966 werd het Heemverbond Gouw Antwerpen-Vlaams Brabant als v.z.w. met als zetel het kasteel Hovorst te Viersel, gesticht door Dr. J. Weyns, Graaf Moretus en Croux.
(Verwijzing: "De Kroniek van een koepelvereniging" ,dl. I , Werkgroep 50 jaar HKGA,
in: "Gouwtijdschrift: Heemkunde Gouw Antwerpen v.z.w.",Sint-Katelijne-Waver,  jaargang 50, 2013/2, p. 3 en 5.)



Nu over het ontstaan van Familiekunde Vlaanderen en gemeenschappelijke "roots".

Op 13  december 1964 stichtte men te Gent de Vlaamse Vereniging voor Familiekunde(VVF)
Op 27 september 1942 werd de "Vlaamsche Vereniging voor Familiekunde" opgericht.
Dit gebeurde op de tweede studiedag  van het Verbond voor Heemkunde (Vlaamse), een afdeling van de VTB , waarvan Jozef Van Overstraeten die voorzitter was.
Van die VVF werd Dr. Jan Lindemans voorzitter. Hij publiceerde reeds de studie 'Hoe maak ik mijn stamboom op.'


"In zijn artikel uit 2000 meent Lucien Van Acker  dat Albert Clabots moest werken met het Verbond voor Heemkunde en vastzat aan de Mededelingen van dezelfde vereniging, eerder een belemmering dan een voordeel was. Het aantal bladzijden dat et thema familiekunde in die Mededelingen toebedeeld kreeg, was heel beperkt. In de opvolger  Ons Heem kreeg de ca. 27 pagina's tellende rubriek Onze Stam  een eigen plaats en paginering. Dit was echter veel te weinig om van een echt genealogisch tijdschrift te kunnen spreken. 
  Enkele jaren later hield Clabots het voor bekeken. Door een eigen afzonderlijke paginering en rubriek toe te staan, werd binnen het heemkundeverbond expliciet en stilzwijgend erkend dat genealogie  niet zo sterk heemgebonden is als andere disciplines die samen de heemkunde vormen. Familiekunde is meer geschiedenis en historische wetenschap dan vele ander aspecten van de heemkunde"

(Verwijzing: Wilfried Devoldere, "Vijftig jaar Familiekunde (in) Vlaanderen",
  in: "faro", tijdschrift over cultureel Erfgoed, Brussel, jaargang 8, 2015 / 1, p.4)

De twee laatste lijnen van de voorgaande tekst lijken mij een nogal "gratuite" uitspraak .......

maandag 9 maart 2015

AFTELRIJMPJES van kinderen die verwijzen naar WO I **




WILLEM ! WILLEM ! WILLEM !

Willem ! Willem ! Willem!
Wij willen Willem weg !
Wilde Willem wijzer worden
Wij wilden Willem weer.

Uit: A. DE CORT, Vlaamsche Kinderspelen uit W.-Brussel, Brussel, 1931.
In: "Brabantse Folklore, "Meisjesspelen uit onze Streken", p.109.

Willem II (links) marcheert  met zijn zes zonen over Unter den Linden in Berlijn in 1913.
Foto in: "Tijdperk van Vooruitgang" van C. Burchell, Het Parool, Amsterdam, 1966, p.182.

Willem besteeg de Duitse troon in 1888. Hij beschouwde  zichzelf als de afgezant van de Voorzienigheid. Hij genoot een strenge militaire opleiding. Hij had een verschrompelde arm maar toch was hij een voortreffelijk jager en zwemmer; hij reed paard en speelde piano. Hij was eigenzinnig tot in het extreme . Hij was het exponent van brute kracht en de Duitse superioriteit. Op het einde van de oorlog trok hij zich terug op een kasteeltje in Nederland. Trouwens hij had Nederland gespaard in WO I. Voor iets hoort natuurlijk iets ...




GLORIA ! VICTORIA !

Gloria, victoria
de keizer heeft de kolera
hij is zoo ziek, hij is zoo ziek
den vuilen deugniet.

Uit: A. DE CORT, o.c., 
In: "Brabantse Folklore, "Meisjesspelen uit onze Streken", p.109.


EN DE KEIZER DIE IS ZOT.

En de keizer die is zot
En de keizer moet kapot!
Moeder doe et deurke toe,
Want daar zijn de Dosje!
Want 't is Dosj gedoe.

Dosje, dosj: duitser.

Uit: A. DE CORT, o.c., 
In: "Brabantse Folklore, "Meisjesspelen uit onze Streken", p.109.


Over WO II

Sieg heil, sieg heil,
Hitler in een teil,
Driemaal met zijn kop d'r onder,
Uit is het met dat gedonder.

uit Amsterdam, een aftelrijmpje.

in: "Onze Volksrijmen", Tjaard W.R. de Haan, Het Spectrum, 1978, p.112.

teil: kom, wasbekken.

Referentie:

Tilly M. CRIJNS, Meisjesspelen uit onze Streken,
 in: "De Brabantse Folklore", Brussel, nr. XXII - 127, nov. 1950.








dinsdag 3 maart 2015

SINT-KATELIJNE-WAVER groeide uit het Waverwoud**






Het moderne logo van 2003 ontworpen door de toenmalige gemeentesecretaris Hilde Marien.
Het nieuwe gemeentehuis met de rode tomaat.




SINT-KATELIJNE-WAVER groeide uit het Waverwoud

Deze gemeente ontleende haar naam aan het Waverwoud, dat zich uitstrekte  van de Schelde tot de Kempen, van Baasrode tot de Kleine Nete. Volgens de geschiedkundigen zou "Waver" betekenen: moerasachtige zompige grond of bewoonde plaats in een bos.

De ontstane dorpen in de 13-de eeuw waren aldus: Onze-Lieve-Vrouw-Waver, Sint-Katelijne-Waver en Sint-Niklaas-Waver(Putte). De namen verwijzen naar de expansies, de invloed van het Christendom in die periode. De nederzettingen waren waarschijnlijk ouder.
"Midzele" en "Be(r)moorter" verwijzen naar Frankische nederzettingen.
In de 12de eeuw  bezaten de Berthouts grotendeels het ommeland  bestaande uit hoeven, schansen en heerlijkheden in en rond het Waverwoud. Hun talrijke kroost werd hierbij van het nodige areaal voorzien.

Geleidelijk wordt het Waverwoud in cultuur gebracht en nam de bevolking toe.
In 1293 was er op het grondgebied  van Sint-Katelijne-Waver een parochie, een bidplaats toegewijd aan de heilige Katarina, een pastoor.
In 1260 werd voor de parochie O.L. -Vrouw-Waver een kerk gebouwd in laat Romaanse stijl.
Sint-Katelijne-Waver was een gedeelte van Duffel, het geheel werd het "Land van Duffel" genoemd, bestaande uit Hoogheid, Voogdij, Perwijs en Arkel. Deze laatste vier behoorden  ook tot het "Land van Mechelen"
, dat deel uitmaakte van het hertogdom Brabant.
De Vrouwvliet en de huidige Boerenkrijgstraat vormden de grens tussen het "Land van Mechelen" en de "Heerlijkheid Mechelen", die in de Middeleeuwen behoorde tot het prinsbisdom Luik.
De akte van "Midzelen" (1428) ging uit van de schepenen van Duffel-Perwijs en van sint-Katelijne-Waver als één schepenkorps. Pas in 1572 worden de schepenbanken, een afzonderlijk Sint-Katelijne-Waver, gescheiden.


In 1490 werd aan de Pas (Pasbrug nu) op de Vrouwvliet (toen een drukbevaren waterloop) een blokhuis gebouwd, één van de steunpunten van de vooruitgeschoven versterkingen van Mechelen.
In 1585 bouwden de Spanjaarden schansen op de Vrouwvliet aan de "Duffelse Pas" en op de Nieuwendijk. In dit grensland hadden de bewoners te lijden van doortrekkende troepen.
De historie van Jan Kadodder illustreert hoe de bevolking in vertwijfeling zich te weer stelde tegen opeisingen en brandschattingen. Op 3 maart 1648 nam Jan Kadodder het met een aantal boeren  op tegen een regiment krijgsvolk uit Lorreinen op het grondgebied van huidige Kauwendael, toen Sint-Katelijne-Waver.
Op het einde van de achttiende eeuw, tijdens de Franse  overheersing (1795), worden Duffel en Sint-Katelijne-Waver twee totaal zelfstandige gemeenten.
Tijdens de Boerenkrijg streden de katelijnaars  in de compagnie van Duffel en verdedigden het steunpunt Duffel.

Bij het begin van  WO I boden het fort Midzelen en vooral de veldschansen Dorpveld en Bosbeek heftig weerstand in de periode van 28.09. - 02.10.2014 . Daardoor maakten ze het mogelijk dat het Belgisch veldleger uit Antwerpen ontsnappen naar de IJzer....

De geschiedenis eindigt nooit...

Verwijzing:

"Gazet van Mechelen", 30 juli 1981. Geen vermelding van auteur.


enkele kenmerken:

arrondissement Mechelen, provincie Antwerpen
deelgemeenten: Onze-Lieve-Vrouw-Waver & Sint-Katelijne-Waver
wooneenheden: Elzestraat, Katelijne (katelaane), Waver en Pasbrug-Nieuwendijk

Sint-Katelijne-Waver 2860

waver = onvaste moerasgrond
Katelijne, naar Sint-Catherina

men spreekt van een Katelijnenaar; Katelijne
spotnaam: Jan Kadodder
woondorp; vroeger landbouw- en steenbakkerijen, volle grond tuinbouw en groenteteelt,  nu vooral handel in groenten en fruit; Europese tuinbouwveiling Belorta
hoogte: grotendeels vlak, 8 à 15 meter,
grond: zandleem op klei
grenzen: de westgrens wordt gevormd door de Nete en Duffel,
              de noordgrens: Lier en Putte,
             de oostgrens: Putte
             de zuidgrens: Bonheiden en Mechelen
doorsneden door de spoorlijn Antwerpen-Brussen  en heeft ten zijden de R-6, de ring Mechelen-noord.
grootte: 2078 ha
inwoners: ca. 15.000
NMBS-station


Onze-Lieve-Vrouw-Waver 2861 

waver = onvaste moerasgrond

men spreekt van een  Waveraar; Wavers
spotnaam: hovaardige Waveraar.
woondorp: landbouw, groenteteelt, nu vooral residentieel en rusthuisverblijf.
hoogte: 8 à 25 meter.
grootte: 1530 ha
inwoners ca. 4700

zaterdag 28 februari 2015

Een gedicht/ een lied per maand: Richard Minne "Verweer tegen de winter", met gravure J.F. Cantré*


Fritz Thaulow (Noorwegen, 1847-1906), "Winterlandschap", gehandtekend, waarde 50.000-70.000 dollar, 1999.
In: "The Haussner's Restaurant Collection", Europese en Amerikaanse schilderijen,19-de eeuw, Sotheby's, New York, november 2, 1999, p.164.
Fritz verliet Scandinavië om te gaan studeren in Karlsruhe (Duitsland) bij Hans Gude.
Hierna begaf hij zich naar Frankrijk waar hij bleef tot het einde van zijn loopbaan.
Hij wordt  gezien als de dichter met verf van waterlopen en rivieroevers,waarin het subtiele licht speelde. Ook de weerspiegelingen van het water en de gloed van versgevallen sneeuw intrigeerde hem.



De winter is nog niet vergangen....



Jan Frans Cantré, "Het dorp", gravure, s.d., in: "Prenten en verzen uit België", 1911-1961, gouden jubileum van 'Etablissements Plantin Antoine Dansaertstraat 66-72, Brussel 1.
Keuzes: Louis Lebeer en Clem. Bittremieux.


Verweer tegen de winter

Gij land van sneeuw en snerpend ijs,
wat heb ik van u te verwachten?
Boven het bos begint de reis
der witte maan door al de nachten
en 't is alsof de stilte kraakt.
In uwen grond, onder de zoden,
liggen huivrend mijn oude doden,
terwijl mijn zieke ziele haakt
aan iedere droom, o, Abisag!
gij die daar rust onder de tente,
in 't roze gloren van den dag.
Waarom, gij land van snerend ijs,
brengt gij uw zoon zo van de wijs
en zucht ik altijd naar de Lente?

Richard Julius Minne (Gent, 30 november 1891 - Sint-Martens-Latem, 1 juni 1965) 
Wolfijzers en schietgeweren
Manteau 1942

Richard met hond. Bron: www.dbnl.org





Abisag is een persoon uit de Hebreeuwse Bijbel. Het was een maagdelijk jong meisje uit de plaats Sunem of Shunem, dat David tijdens zijn laatste levensweken verzorgde.

Het Bijbelboek 1 Koningen begint met het verhaal dat de oude David niet meer kon opgewarmd worden met dekens. Zijn hovelingen zoeken dan een jonge maagd die bij de oude man zou slapen om hem te verwarmen, echter zonder geslachtelijke betrekkingen met hem te hebben.

Deze ‘therapie’ noemt men het Sunarnitisme  naar Abisag de Sunarnitisme; ze werd gebruikt tot in de 17e eeuw.

Na de dood van David wilde zijn zoon Adonia Abisag tot vrouw en richtte zijn verzoek aan Batseba, de moeder van Salomon. Wanneer Salomon de vraag krijgt van zijn moeder laat hij Adonia doden (I Koningen 2:13-25). (info uit Wikipedia bij het woord ABISAG)

De ster van Salomon, van het Salomonsoordeel, verdwijnt hier in het "zwart gat". Van zijn voetstuk gevallen wegens machtswellust...



Nel en Rik Wouters prachtige tekening van Edgard TYTGAT








Edgard TYTGAT(1879-1957), Quelques images de la vie d'un artiste, ter herinnering aan zijn vriend Rik Wouters, gehandtekend, op 40 ex., gedateerd "Londres le 23 Août 1917".
Waarde: 45 à 50.000 bef of € 1.250.

In: "The Romantic Agony", Book Auctions Devroe & Stubbe,Veilingcatalogus,  Brussel , 23.11.2001, p.18.

In 1907 vestigde Edgard zich te Watemaal, waar hij bevriend werd met Rik Wouters. Dit was het begin van een innige samenwerking.


Verwijzing: 

Catalogus: "edgard tytgat, een levensschets", KMSB, tentoonstelling van 18.01. tot 31.03.1974.

woensdag 7 januari 2015

Verschillende KALENDERS / ALMANAKKEN , in de loop der tijden: begindata, evolutie, systemen... ***




1



Verschillende kalenders in functie van de begindatum:

Bij de JODEN start hun kalender vanaf het jaar waarin de schepping gebeurde en dat was volgens hen 3761 voor A.D., nu 5775. (2015 en 2016)
Bij de ROMEINEN komt het jaar 4714 van de Juliaanse periode overeen met het jaar één van de Gregoriaanse kalender.De fictieve datum van de stichting van Rome werd feitelijk gezien als de start van hun jaartelling.
Bij de MOSLIMS: start het in 622 A.D., het jaar dat Mohammed vluchtte van Mekka naar Medina
De GREGORIAANSE kalender was een interne hervorming in oktober 1582 door door paus Gregorius XIII in de Juliaanse kalender. (Julius César). De werkelijke hervormer was Louis Lilio.
De REPUBLIKEINSE kalender die volgde na de Franse Revolutie begon op 22 september 1782,  de herfst van het jaar  van de Eerst REPUBLIEK en eindigde op 1 januari  1806.
De ATOOMTIJD of de Gecoördineerde Universele Tijd (UTC) begon  toen een atoomnetwerk in gebruik werd genomen in 1973 in de V.S.A.

Evoluties:

Chinees: Dit Nieuwjaar wordt normaal gevierd op de tweede nieuwe maan na de winter solstice met dansers die draken manipuleren en vuurwerk doen ontploffen. De inzet van het jaar wordt meer en meer gevierd met dit van het Westen, volgens de Gregoriaanse kalender
Romeins: Onder Julius Caesar werd op de gewijzigde Juliaanse kalender op 1 januari ingevoerd als het begin van het jaar.

Systemen:

de Gregoriaanse kalender
Om de Gregoriaanse kalender te verbeteren met de werkelijkheid van de natuur  werden er 10 dagen van 1582 afgenomen, bij decreet van donderdag 4 oktober van dat jaar, onmiddellijk gevolgd door een vrijdag die 15 oktober dateerde. Hierdoor verdween de anomalie.
Deze kalender werd hoofdzakelijk door vele streken aanvaard tussen 1582 en 1753.
In 1923 door Rusland, Griekenland en de Oosterse kerk; door Turkije in 1926.

de Juliaanse kalender 
De Juliaanse kalender is  in grote lijnen de voorzetting van de hervormde kalender van Julius César.

de maankalender:
of het "gouden getal", gekend sedert de vroege oudheid, is een periode van 19 jaar waarbij de fazen van de maan terugkeren op dezelfde datum/dag van het jaar.
In het jodendom hanteert men de maankalender. Een 'synodische' maand of lunatie duurt ca. 29,5 dagen waarbij de ene maand 29 en de andere maand weer 30 dagen duurt. Doordat er 12 maanden zijn komt men uit op 354 dagen, oftewel men loopt 11 dagen achter op de zonnekalender van 365 dagen.
Dit lost men op door een schrikkelmaand in te voegen. De naam van de schrikkelmaand is tweede adar of kortweg adar 2.
In vroegere tijden liet men de maand beginnen op basis van puur empirische observatie: de nieuwe-maansikkel moest zichtbaar worden te Jeruzalem. Evenzo voegde men op basis van observatie een schrikkelmaand toe wanneer dit nodig was:
"Als [...] tegen het eind van het jaar werd opgemerkt dat het Pesach vóór de lente-equinox (omstreeks 21 maart) zou vallen, werd er verordend dat er vóór niesan een maand ingelast moest worden.""— Emil Schürer, The History of the Jewish People in the Age of Jesus Christ, Volume 1, 1973,


de zonnekalender:
is een periode van 28 jaar, waarna volgens de Juliaanse kalender, dezelfde dagen van de week overeenkomen met dezelfde maanddata.

David Ewing Duncan, "De kalender , Op zoek naar de tijd", 's-Gravenhage, 1999.







het siderisch jaar 


David Ewing Duncan, o.c., p.180.
De aarde voorstellen als een bal die ronde de zon draait.
Het siderische jaar is de tijd die de aarde vanuit een vast punt gemeten nodig heeft om naar dat punt terug te keren.
Te weten dat de aarde niet alleen om de eigen as draait, waardoor dag en nacht ontstaan, maar dat die as ook schuin staat t.o.v. de omloopbaan van de zon. (ecliptica)
De Egyptenaren  berekenden het siderische jaar aan de hand van Sirius, de Hondsster. Indien die ster  de top van een obelisk passeerde, was voor de Egyptenaren het jaar om.



het tropisch jaar:


David Ewing Duncan, o.c., p.181.






Begrippen :


solstice                                                        

sunodische maand of lunatie


Verwijzing:

"Memorial de l'exposition de Bruxelles, Almanach illustré du Soir (krant), Brussel, 1936, p.128. (1)
David Ewing Duncan, "De kalender, Op zoek naar de Tijd", 's-Gravenhage,1999.

Een gedicht / een lied per maand: de kikker, de ooievaar en de Mechelaar, een variante





bron: DREAMSTIME


Aan de oever van de Dijle,
Zat een kikker in 't riet,
Op de schoot van zijne moeder,
Want 'n vader had hij niet.

"Ziet is ginder," sprak de moeder,
"Ziede daa die'n ooievaar?"
"'t Is de moordenaar van ha vader:
Hij wrette hem op met huid en haar."

"Potverdorie," sprak die kleine,
"Eit die j'n ooievaar dat gedaan?"
"Als ik groot en sterk zal wezen,
Zal ik hem op zijn bakkes slaan!"


Het resultaat is dat "die kleine"
ook opgevreten wordt door de ooievaar.
Degene die een volledige Mechelse variante heeft mag ze mij bezorgen,
zodat ik deze kan aanvullen.

Dit is een volksvers dat in allerlei varianten voorkomt in Nederland en Vlaanderen.
Het dialect van de streek en de overmoed van sommige centrumplaatsen t.o. de omliggende gemeenten
kwam daar wel eens door tot uitdrukking door de "overmoedige" manier waarmede het gezongen werd.

donderdag 1 januari 2015

1 januari 2015 WENSEN - WISHES



Beste wensen voor
Een vruchtbaar en creatief  2015






Voor het nieuwe jaar wens ik jullie
Tijd om van kleine dingen te genieten
Rust om stil te staan bij genoeglijke momenten
Sterkte om tegenslagen te overwinnen
Vriendschap om het hart te verwarmen
Humor om de sombere kleuren te verdrijven

Een glimlach om iedere dag mee te beginnen…