Rozendaalweg

Rozendaalweg
ECHELPOELHOEVE, Rozendaalweg: landelijk / mooi / historisch, foto: H. Vermeir

maandag 20 april 2015

ARMENIËRS/ de menselijke waardigheid, het menselijk ras verdient beter.....* * *




PROBLEEMSTELLING met een aantal bedenkingen


TOEN AL 

Uit  het "Book of the King of Kings", getekend door Naggash Osman (?),gedateerd 1595-1597, Istanbul.

"In deze miniatuur paraderen Ottomaanse troepen voor een offensief tegen de Armeense stad Yerevan(toen al). De bevelhebber was de Turk Ferhad Pasha." . Blz. 457 in hierbij genoemd boek.

Het boek is een verheerlijking van de militaire campagne en verovering van de Armeniërs, op basis van het "Perzisch Book of Kings". Het werd opgesteld onder de directie van een Ottomaanse heerser.

OOK in de 20ste eeuw

Tussen 1914-16 verdwenen 970.000 Armeniërs,
 terwijl er voor 1915, 1.256.000 in de Turkse bevolkingsregisters stonden.
 Na 1916 waren er nog 284.000 Armeniërs over.
De Turken vermoorden ook in de periode van WO I aanzienlijke aantallen Arameeërs, Assyriërs, Chaldeeërs, Pontische Grieken en Syrische Arabieren. Maar het was al veel vroeger bezig. In 1876 viel het Osmaanse leger Bulgarije, dat toen tot hun grondgebied behoorde, binnen  om de bevolking te verplichten tot de Islam over te gaan. Zij die niet wilden werden op een schandalige wijze gebrandschat, gefolterd, verkracht, gedeporteerd en om het leven gebracht.

21 april 1876  Turkse troepen  brandschatten het Bulgaarse dorp Batak. Bron: Mary Evans Picture Library, London, in: Noël Barber, "De Sultans", p.142.


Het wordt tijd dat de wereldbevolking een geweten wordt geschopt over de gedragingen van de sultan, de Ottomanen en de Koerden gedurende hun wrede geschiedenis en vooral  in WO I.

En dan nog te weten dat de Duitsers het in WO II zouden herhalen t.o. de zwakke groepen in de samenleving, d.w.z. tegen de Joden, de zigeuners en de mensen met een blijvende handicap, Duitsers die dan natuurlijk niet pasten in dat ras van "uebermenschen".


Als we nu Poetin en IS bezig zien dan kunnen we ons vragen stellen over hun daden.

Durven we dat of is iedereen nog alleen bezig met geld  zoals die ceo die onlangs in de pers kwam met een jaarinkomen van 1,6 miljoen euro of 1600  euro per uur, terwijl een werknemer van zijn bedrijf  het moet doen met 5 euro per uur.
Ajja de belangstelling van die ceo  gaat er op de eerste plaats naar uit om zijn zakken te vullen
en daarna komt het welzijn van het bedrijf
en daarna komt dat de werknemers zo weinig mogelijk moeten verdienen en dat de vakbonden "zakken" zijn terwijl de grootste zak op de top zit.
Let op ik beweer niet dat alle ceo's zo zijn.

Als we zo verder blijven doen wordt deze prachtige wereld één groot tranendal van geweld en egoïsme...



EEN AANTAL VRAGEN

Waarom hebben grote landen zo maar het recht om kleinere landen binnen te vallen en te zeggen dat dat gebied tot hun prerogatieven behoort  nadat ze eerst een deel van hun eigen bevolking verplicht hebben om in te wijken en daarna wordt die bevolking dan gebruikt om daar boel te maken? Dit alles omdat het grote land gebruik zou kunnen maken van grondstoffen of de invulling van één of ander strategisch doel.
Waarom helpt de Europese Unie Griekenland niet als het over het volk gaat, maar wel als het over egoïsme en kapitalisme gaat?
Laat ons toch maar niet vergeten dat Duitsland het grootste deel van Europa tweemaal onder de voet liep, grote gebieden verwoestte, denken we aan Ieper, van honderdduizenden mensen werd hun leven verwoest ....
Waarom werden die herstelbetalingen nooit volledig terugbetaald o.a. door de Duitsers maar ze eisen wel van andere landen hun geld op ...?
Waarom moet dat dan niet?
Juist omdat het over één van de vier grote landen van de Europese Unie gaat en die menen dat zij aan een ander kunnen opleggen waaraan zij niet moeten beantwoorden. Denk aan de overeenkomst met Turkije waarover "Dokters zonder Grenzen" Europa op de vingers tikt.
 Ook Frankrijk heeft boter op het hoofd, want na de Franse revolutie en de oorlogen van Napoleon werd onherstelbare schade toegebracht:
 aan eigendommen, bijvoorbeeld de verkoop van de kloosters als zwart goed,
aan  mannen die soldaat moesten spelen, denken we maar aan het verhaal van de "Loteling" van H. Conscience. Ook moeten we  41 boerenkrijgers vermelden  die in Mechelen werden gefusilleerd aan de Sint-Romboutskathedraal,
en aan het roerend patrimonium en de kunst van ter plaatste. 
Bijna alle waardevolle kunstwerken werden gestolen en in 90% van de gevallen niet teruggeven, maar die moeten wel nog altijd bijdragen tot de glorie van het Louvre of het museum van Rijsel. En dan moeten wij betalen om onze eigen kunstwerken te zien...

België moest om de Schelde open te krijgen wel een aanzienlijk bedrag betalen aan Nederland, hoewel de sluiting voor Belgische schepen en goederen tegen alle internationale rechtsregels was.

Foto: H.F.E. Vermeir









Deze mooie wereld van licht, mensen en natuur.
Maar toch zo fragiel.
Hierbij de Ginkgo biloba (de tweelobbige zilveren abrikoos) of Japanse notenboom of Japanse of Chinese tempelboom.

De Ginkgo biloba staat symbool voor: 
ONVERANDERLIJKHEID , HOOP, LIEFDE, TOVERKRACHT en een LANG LEVEN.
Ik zou hem aldus willen verbinden met het in stand houden en tot betere ontwikkeling brengen van de MENSELIJKE WAARDIGHEID.


OPLOSSING, maar daar is moed voor nodig

Waar is het "wereldgeweten" dat op een vergelijkende wetenschappelijke manier de structuur en de mechanismen van onderdrukking en intimidatie vanaf de beginfase onderzoekt, er een wetenschappelijk verslag van opstelt, het "wereldgeweten van de gemanipuleerde" mens,  en daar de nodige sancties tegenover plaats. Dit is de gordiaanse knoop die moet worden doorgehakt om de toekomst van de mensheid veilig te stellen en niet alleen de toekomst van een elite.

En als we de wereld nog in een goede richting willen krijgen moeten we de vijf grote landen die vetorecht hebben in de UNO dat recht ontnemen, want zij dienen daarmee meestal hun eigen belangen ten nadele van alle andere volkeren op de wereld.

ITE MISSA EST...



Bronmateriaal:

Noel BARBER, "De Sultans", Fibula - Van Dishoeck, Bussum, 1973.
Jan ROMEIN, J. SUYS, e.a., "Nieuwe Geïllustreerde Wereldgeschiedenis", dl.VIII, Amsterdam, 1931.
"Standaard Encyclopedie", dl. 1,Standaard Uitgeverij Antwerpen, / Het Spectrum Utrecht, 1969. 




dinsdag 14 april 2015

Paus Franciscus klaagt op 12.04.2015 op het Sint-Pietersplein de Turkse pogrom aan van ca. 166 jaar vroeger****




Voor een grote opkomst Armeniërs op het Sint-Pietersplein klaagde paus Franciscus de pogroms aan van de Turken 100 jaar geleden en de misdaden van IS in het Midden-Oosten tegen vooral Christenen en vrouwen.

De politiek verantwoordelijken van Turkije waren daar onmiddellijk met een ontkenning hoewel er duidelijke historische gegevens zijn die de juistheid van de uitspraak aantonen. Zolang Turkije dit blijft ontkennen moeten ze maar niet  opgenomen worden bij de Europese Unie.





Geschiedenis

De oudste Armeense beschaving het rijk van Oerartoe (10de - 7de eeuw v.C.), ging ten onder door de invallen van Cimmeriërs en Scythen.Daarop volgde de Perzische heerschappij; later ging Armenië  op in het wereldrijk van Alexander de Grote. Daarna ontwikkelde zich een onafhankelijke staat die door de Romeinen in 66 v.C. tot vazalstaat werd gemaakt.
Na de val van het Oost-Romeinse Rijk(1453)  ontstond er terug een onafhankelijke staat Groot-Armenië, deze werd door Seltsjoeken, Mongolen, en Ottomanen onderworpen. Dit ging gepaard met bloedbaden en godsdienstvervolgingen. De wijze waarop dit gebeurde was een aantasting van de menselijke waardigheid.

In het begin van de 19de eeuw raakte Armenië in de belangstelling van Rusland.

Bij het Verdrag van Adrianopel(1828) en door de Russisch-Turkse oorlogen(1853-56 en 1877-79) verwierf Rusland grote stukken van hun gebied. Het grootste deel bleef onder Turkije, dat de verplichtingen  van het Congres van Berlijn (1878) niet nakwam en ze niet beschermde tegen Koerden en Tsjerkessen. Zo gingen de Armeniërs zichzelf verdedigen en er ontstond een afscheidingsbeweging, die aanslagen en revoltes organiseerde. Feitelijk was het probleem ontstaan omdat de Turken hun verplichtingen niet nakwamen.

De Turken en de Koerden, die gebruikt werden als handlangers, namen wraak door massadeportaties, dus ontvolking en de verkrachting en uitmoording van de bevolking, die ze moesten beschermen. Vele Armeniërs die Christen zijn, vluchtten naar Europa en assimileerden zich zonder veel problemen.(1)(p.361)



Zicht op het Noordelijk deel van Armenië, een droge hoogvlakte met uitgestrekte lavavelden. De plantengroei is zeer beperkt. Armenië is verdeeld tussen Turkije en Rusland.

Pogroms(2)

De massamoord op de Armeniërs was geen losstaand feit, maar een bewuste poging tot rassenmoord, die gedurende drie jaar met wisselende hevigheid bedreven werd. Het publiek reageerde met toenemend gevoel van schaamte bij het aan het licht komen van iedere nieuw gewelddaad.

Sultan Abdoel Hamid II (1876-1908). Een venijnig manneke dat vol wantrouwen naar de anderen keek en als het er op aan kwam de anderen zonder enige rancune deed vermoorden.(3)(p.150)


De twee hoofdverantwoordelijken waren de sultan Abdoel Hamid II (°1842/ sultan in 1876) en zijn hofastroloog Abdoel Hoeba. Deze laatste was een onverbeterlijke moslimfundamentalist voor wie een mensenleven dat niet tot zijn godsdienst behoorde waardeloos was. Hij kreeg al in zijn tijd de bijnaam 'Abdoel de Verdoemde'.

'De oude Turk'. Europese visie op de bloeddorstige Turken, die minderheden uitmoordden (1904). (3)(p.197)

Van alle rassen die gebukt gingen onder de onverdraagzaamheid van het Osmaanse Rijk hadden de twee miljoen Armeniërs het het ergste te verduren.

Sommige historici beweren dat zij afstammen van één van de tien verloren stammen, hetgeen o.m een verklaring zou kunnen zijn voor de verbinding tussen hun lot en dat van de joden. De Armeniërs zouden verspreid geraakt zijn  nadat hun land, dat rond de berg Arafat lag, waar volgens de traditie de ark van Noach landde, in de tiende eeuw door de Mongolen geplunderd werd.

Zij namen door hun aanleg voor handel en financiën in het 19de eeuwse Turkije een vooraanstaande plaats in. In de zes noordoostelijke provincies waar de meesten woonden, stonden zij bekend als nijvere boeren en handelslui. 
Lamartine noemde hen 'de Zwitsers van het Oosten: 'Zij hebben veel vastgeroeste gewoontes en ook in hun berekening en liefde voor winst lijken zij op hen...'.

De Turkse bestuurders werden na-ijverig en de sultan werd schrik aangejaagd voor de invloed/macht van de Armeniërs. Het woord Armeniër werd zelfs door de sultan verboden.

De Armeniërs die uitgeweken waren naar de V.S.A., Engeland of Rusland begonnen betere voorwaarden te eisen voor hun landgenoten in Turkije. Zij vroegen wettelijke hervormingen, meer zekerheid, meer respect voor hun vrouwen en eigendommen.

In 1849 besloot de sultan hun een lesje te geven.
Na een rustig diner in gezelschap van Pof. Vambery zei hij:' Ik ben van plan binnenkort af te rekenen met de Armeniërs. Ik zal ze een slag toebrengen die aankomt; dan zullen ze hun revolutionaire ideeën wel gauw vergeten.'
Hij stuurde agenten naar alle streken waar Armeniërs woonden. Zij waren voorzien van instructies bestemd voor de mohammedanen in die gebieden. Deze kregen de toestemming alle bezittingen van de Armeniërs in beslag te nemen en hen te doden bij het minste of geringste verzet. Dat betekende het begin van een koel berekende campagne waarin minstens 100.000 mannen, vrouwen en kinderen afgeslacht werden.
Gedurende de drie jaar, hier zijn we in WO I, waarin er voortdurend gemoord werd boden vele gelovige mohammedanen bescherming aan de Armeense buren.

Dit was de leerschool van Hitler. Trouwens reeds vroeger hadden de de Turken goede contacten met Duitsland. In 1876 werd een Kruppkanon van 35,3 cm opgesteld aan de Bosporus, een kanon dat in die tijd als uitzonderlijk gold.



Het Armeense volk bewaart een eigen persoonlijkheid, zowel antropologisch als etnisch als cultureel.
Nog enkele groepen leiden een nomadenbestaan. Zij leefden vooral van de veeteelt.

Bedenking ... de menselijke waardigheid verdient beter

Tussen 1915-16 verdwenen er 970.000 Armeniërs, terwijl er voor 1915 1.256.000 in de bevolkingsregisters stonden in Turkije. Na 1916 waren er nog 284.157 terug te vinden.
Ook Assyriërs, Pontische Grieken en Syrische Arabieren werden in die periode ook nog op massale schaal afgeslacht.

Het wordt tijd dat de wereldbevolking een geweten wordt geschopt over de gedragingen van de sultan en de Osmanen o.a. in WO I.

En dan nog te weten dat de Duitsers het in WO II  zouden herhalen t.o. de zwakke groepen in de samenleving, d.w.z. tegen de Joden en de zigeuners en de mensen met een blijvende handicap, Duitsers die dan natuurlijk niet pasten in dat ras van de "uebermenschen". 

Als we nu Poetin en IS bezig zien dan kunnen we ons vragen stellen over hun bezigheden. 
Durven we  dat of is iedereen nog alleen bezig met geld zoals die ceo die onlangs in de pers kwam met een jaarinkomen van 1,6 miljoen euro of 1600 euro per uur, terwijl een werknemer van zijn bedrijf het moest doen met 5 euro per uur. 
Ajja de belangstelling van die ceo gaat er op de eerste plaats naar uit om zijn zakken te vullen en daarna komt het welzijn van het bedrijf en daarna komt dat de werknemers zo weinig mogelijk moeten verdienen en dat de vakbonden "zakken" zijn terwijl de grootste zak op de top zit.
 Let op ik beweer niet dat alle ceo's zo zijn.
Als we zo verder blijven doen wordt deze prachtige wereld  één groot tranendal van geweld en egoïsme.

Een aantal vragen
Waarom hebben grote landen zo maar het recht om kleinere landen binnen te vallen en te zeggen dat dat gebied tot hun prerogatieven behoort  nadat ze eerst een deel van hun eigen bevolking verplicht hebben om in te wijken en daarna wordt die bevolking dan gebruikt om daar boel te maken. Dit alles omdat het grote land gebruik zou kunnen maken van grondstoffen of de invulling van één of ander strategisch doel.
Waarom helpt de Europese Unie Griekenland niet als het over het volk gaat, maar wel als het over egoïsme en kapitalisme gaat?
Laat ons toch maar niet vergeten dat Duitsland het grootste deel van Europa tweemaal onder de voet liep, grote gebieden verwoestte, denken we aan Ieper, van honderduizenden mensen werd hun leven verwoest .... 
Waarom werden die herstelbetalingen nooit betaald? 
Waarom moet dat dan niet?
Juist omdat het over één van de vier grote landen van de Europese Unie gaat en die menen dat zij aan een ander kunnen opleggen waaraan zij niet moeten beantwoorden.
 Ook Frankrijk heeft boter op het hoofd, want na de Franse revolutie en de oorlogen van Napoleon werd onherstelbare schade toegebracht:
 aan eigendommen, bijvoorbeeld de verkoop van de kloosters als zwart goed, 
aan  mannen die soldaat moesten spelen, denken we maar aan het verhaal van de "Loteling" van H. Conscience. Ook moeten we  41 boerenkrijgers vermelden  die in Mechelen werden gefusilleerd aan de St.-Rombouts, 
en aan het roerend patrimonium en de kunst van ter plaatste. Bijna alle waardevolle kunstwerken werden gestolen en in 90% van de gevallen niet teruggeven, maar die moeten wel nog altijd bijdragen tot de glorie van het Louvre of het museum van Rijsel. En dan moeten wij betalen om onze eigen kunstwerken te zien...

België moest om de Schelde open te krijgen wel een aanzienlijk bedrag betalen aan Nederland, hoewel de sluiting voor Belgische schepen en goederen tegen alle internationale rechtsregels was.

Oplossing, maar daar is moed voor nodig

Waar is het wereldgeweten dat op een vergelijkende wetenschappelijke manier de structuur en de mechanismen van onderdrukking en intimidatie vanaf de beginfase onderzoekt, er een wetenschappelijk verslag van opstelt, het "wereldgeweten van de gemanipuleerde" mens,  en daar de nodige sancties tegenover plaats. Dit is de gordiaanse knoop die moet worden doorgehakt om de toekomst van de mensheid veilig te stellen en niet alleen de toekomst van een elite.

En als we de wereld nog in een goede richting willen krijgen moeten we de vijf grote landen die vetorecht hebben in de UNO dat recht ontnemen, want zij dienen daarmee hun eigen belangen ten nadele van alle andere volkeren op de wereld.

ITE MISSA EST...



Verwijzingen:

Noel BARBER, "De Sultans", Fibula - Van Dishoeck, Bussum, 1973, p.190 e.v. (3)(p.150 en 197)
Jan ROMEIN, J. SUYS, e.a., "Nieuwe Geïllustreerde Wereldgeschiedenis", dl.VIII, Amsterdam, 1931,.(p.4590)
"Standaard Encyclopedie", dl. 1,Standaard Uitgeverij Antwerpen, / Het Spectrum Utrecht, 1969. (1)
 ook de foto's komen uit de "Standaard Encyclopedie", o.c., p. 360 en 361.





Versierde paaseieren: typisch voortbrengsel van de Armeense handenarbeid, bont beschilderde volgens
een gelijkaardig procedé als batik.

woensdag 8 april 2015

Sint-Katelijne-Waver: Jan BUSSCHOTS in duplo, zaliger gedachtenis***




Toen ik opzoekingswerk deed  voor een ander onderwerp in:

 "Mijn land in de kering 1830-1980", deel 1 / 1830 - 1914"
van Karel VAN ISACKER, de Nederlandsche Boekhandel, Antwerpen /Amsterdam, 5de dr., 1984.

viel mij op dat in het namenregister de bovengenoemde gemeente één maal voorkomt met de verwijzing naar p.144 en dan  nogmaals naar Jan Busschots pagina 144. Dan keek ik op die pagina en landde aan in het hoofdstuk "De Belle Epoque en haar angst 1880 -1914", ondertitel: "De lust der beweeglijkheid" en dan verder "De tover der trilbeelden".

DE VOORLOPER

Op die pagina 144 vond ik het volgende over de beginnende cinema.

"Hoe dan geleidelijk de film het platteland veroverde, toont het verhaal van Jan Busschots uit Sint-Katelijne-Waver. Op een zondag zag hij in Antwerpen een filmvertoning en realiseerde zich de enorme exploitatiemogelijkheden.
 Hij schafte 'cinema-materiaal" aan in Gent en gaf de eerste voorstelling in 1908, in de herberg 'In 't Roosken' op de Duffelse steenweg. Bijna heel Katelijne-Waver kwam er op af: de volwassenen op zondag- en maandagavond, de kinderen op zondag- en en donderdagnamiddag, ongeveer 300 mensen per vertoning. Op het programma stond onder meer Mémiès' 'Reis naar de maan' - of een plagiaat ervan -, een met de hand gekleurde prent van 16 minuten.
 Na Sint-Katelijne-Waver deed Busschots met zijn installatie de ronde van de dorpen in de omtrek. Hij werd één van de eerste pioniers die de plattelands-lieden vertrouwd maakte met het wereldwonder."

De kinderen hadden toen op donderdagnamiddag vrij i.p.v.zoals nu op woensdagnamiddag.  Maar toen was het op zaterdag nog les...

De man van de eerste cinemavertoning in Sint-Katelijne-Waver was Johannes Franciscus Busschots, ° 19.08.1864 te Sint-Katelijne-Waver. (overlijdensdatum niet bekend). Zijn toenaam was Jan Pap. Hij was gehuwd met Catharina Lauwereys  en ze hadden geen kinderen. Bron voor deze drie lijnen: Wim Busschots.




Jan BUSSCHOTS , schepen en bloemist



Mijn aandacht was getrokken omdat we hier vroeger een dynamische schepen hadden Jan Busschots (Zjangske) die ook de draagwijdte van een aantal dingen goed kon inschatten. Die Jan keek waarschijnlijk zo'n beetje op naar voornoemde. En dan was er nog een Filemon Busschots(°08.04.1915 te Duffel - + 26.03.2010), de broer van Zjangske) ook een dynamisch manneken, dat zijn sporen verdiende bij de oud-strijders "Leopoldisten"  en de parochiezaal van de Catarinaparochie  bestuurde en in het kaarten "Wiezen" speelde als geen ander.

Petrus Franciscus(Sus) Busschots,( ° SKw - 31.12.1557 - + SKW 04.12.1914) was de oudste broer van Jan Pap.  Hij was gehuwd met Catharina Victoria Uytterhoeven (Toor Sammel). Zjang was de kleinzoon van voornoemde.




Een folder uit de verkiezingspropaganda van 1982 met de foto van Jan Busschots.

Jan woonde op de Mechelse steenweg 189 te Sint-Katelijne-Waver.
Nu loopt de R6 over zijn huis/grond.


Hij was een opgeruimde verschijning, maar alles gebeurde heel vlug,  en hij had een grenzeloze dienstbaarheid.

Jan werd geboren op 4 april 1920 op onze gemeente en overleed er op 24 maart 2006 op 85-jarige leeftijd. Hij  liep lagere school tot het achtste leerjaar als de meesten van zijn generatie. Tijdens de jaren 1932-35 ging hij naar de Tuinbouwschool te Mechelen aan de Antwerpse steenweg, waar hij als een "knappe" student bekend stond. Hij volgde eerst groenteteelt en later schakelde hij over op de bloementeelt. Hij was actief bij de B.J.B.
Hij nam deel aan de Achtiendaagse Veldtocht in 1940 en was tijdens de bezetting één jaar voortvluchtige werkweigeraar.
Hij huwde met Josephine De Munter op 24 januari 1945, "de mooiste en de liefste vrouw de hij kende". Samen met haar startte hij een groentebedrijf dat geleidelijk werd omgeschakeld tot een bloemenkweekbedrijf. Sommigen beweren dat hij toen op zijn tijd vooruit was.

Zijn sociaal engagement was indrukwekkend: het lidmaatschap in het bestuur van de plaatselijke Boerengilde was de start voor vele bestuursfuncties: Raiffeisenkas (bank van de tuinders, aanvankelijk), Boerenbond (arrondissement), Verbond der Chrysantenkwekers, C.C.L.T. en C.V.P.-bestuur.
Hij was een onafhankelijke geest en wilde niet echt in één vakje gestoken worden. Hij riep eens op een C.V.P.-raad, "Ik zou eens graag weten hoeveel mensen hier naar de kerk gaan!"


Bij de foto: Als schepen van Landbouw voerde Jan een groenbeleid. Hij gaf het voorbeeld.
 Hoeveel bomen werden niet bijgeplant sinds hij schepen werd in 1965 ?
Hoeveel bloembakken aangebracht?
Hoeveel bloemperken aangelegd?
Zijn lievelingsbloemen waren de violetjes.
Hoeveel klaver gerooid op woeste gronden?
Op bovenstaande foto plant jan jonge kastanjelaars als nieuwe dreef aan het Sint-Michielskasteel. (maart1982)


Hij speelde een leidende rol in het Jaarmarktcomité van Kathelijne, de Kunstkring Streven, het Davidsfonds, het Parochiecomité "Goede Herder",  de HK "Erf en Heem", de Kring voor Numismatiek en de Koninklijke Harmonie "De Verenigde Katharinavrienden".

Zijn politieke loopbaan startte met de verkiezing tot raadslid in 1958. In 1964 werd hij terug verkozen met 600 voorkeurstemmen., 1970 met 1060 stemmen en in 1976 met 1132 stemmen.  In de periode 1965-1989 was hij schepen. In 1977 werd hij voorzitter van de "Commissie tot vaststelling van uitzonderlijke schade in land- en tuinbouw".

In de politiek leerde Jan "de grote mensen met hun kleine kanten kennen", zo zei hij wel eens.







Als schepen van Burgerlijke Stand voltrok hij sedert 1965 meer dan 1800 huwelijken steeds met een glimlach, met muziek, een sympathiek onthaal en een woordje dat de mensen vertrouwen gaf.
Hij gaf zelfs een boek uit met HK "Erf en Heem" over die huwelijken.


Jan hield van zijn volk en de Kempen had hij hartelijk lief. Hij was een fan van Emiel Hullebroeck.
Hij had iets van een een Feniks, die steeds uit haar as verrijst. Hij was een einzelganger uit eiken hout gesneden.

Verwijzing:

De e-mail van Wim Busschots van 19.07.2015.
Met dank aan Wim.











maandag 6 april 2015

Een gedicht / een lied per maand: uit "Korte Chronycke der Stadt ende Provincie Mechelen"





















TOT DEN AFGUNSTIGEN 

LESER


SEgt eens hoe het kan geschieden
Dat men ieder sal voldoen;
d'Een die sal u soo gebieden,
d'Ander wilt op syn fatsoen:
d'Een wat krommer, d'een wat rechter,
d'Een wilt leegh, en d'ander hoogh:
d'Een wat beter, d'ander slechter,
d'Een wat nat, en d'ander droogh,
't Gaet met tesen als met eten,
Ieder sprect naer synen mondt:
k' Soud den Kock wel willen weten,
Die 't een ieder passen kondt.
Ieder wilt syn vonnis wijsen,
Dit te suer, en dat te soet;
En dat d'een sal wonder prysen,
Stoot een ander met den voet.
Veel die liever Fabels lesen,
Als de waerheyt, die baert nydt.
Het gaat nu, gelyck voor desen,
Momus vind' syn werck altijdt.

                                 TWEE





Ca. 1769.
Het jaartal op "Korte Chronycke ..." is er bij geschreven.


dinsdag 31 maart 2015

Mode hoeden vrouwen glamour humor**



Uit: "Almanak van O. L. V. van het H. Hart", 14de jaargang, 1903, p.159.

Voltaire schreef reeds over mode: "De meeste nieuwe modes hebben haar ontstaan meer te danken aan de grillen dan aan de smaak." Hoewel er kunnen nog een aantal andere redenen zijn.
Om gebreken te verbergen of te compenseren. 
Zo zou Lodewijk XIII de pruik in voege gebracht hebben om littekens te verbergen van een verzwering aan het hoofd. Natuurlijk volgden de hovelingen het voorbeeld aan het Franse hof eerst en daarna aan de andere hoven. Zo speelde het ontstaan van de hoge hakken een rol om kleine vrouwen (mannen) wat groter te doen lijken.
De mode van het kanten zakdoekje in de hand kwam van keizerin Joséphine, de echtgenote van Napoléon. Zij hield het zakdoekje voor de mond wanneer ze lachte omdat ze lelijke tanden had.
Koningin Louise van Pruisen, een tijdgenote van Joséphine voerde keelbanden en dassen uit tule in , om de klieren onder haar kin te verstoppen.
De crinoline(hoepelrok) kwam in de mode tijdens het Tweede Keizerrijk (Frankrijk) wegens de pronkzucht van keizerin Eugenie. Zou het de bedoeling geweest zijn haar dik achterste te verstoppen?


Dan nu een moderne versie van een hoed...



Hier de turban hoed van koningin Mathilde, versie 2014. www.royalglitter.com

De motieven van de hoedenmode spelen nog steeds, vooral het glamour aspect van de "happy-few".

Nog versjes:

Mijn hoed die heeft vier deuken,
Vier deuken heeft mijn hoed,
en heeft mijn hoed geen vier deuken
dan is het mijn hoed niet meer

******

Mijn hoed heeft drie hoeken,
Drie hoeken heeft mijn hoed...(1)(p.44)

We hebben zeker één van de twee of alle twee de versjes boven gehoord.
Welke hoed heeft vier deuken?
Welke hoed heeft drie hoeken?
Het laatste gaat over de tricorne, een hoed met drie kanten, die vroeger bij uniformen hoorde.
Een opvallende muts is die van de wacht van Buckingham Palace, die kolbak genoemd wordt.


Verklaring begrippen:
kolbak: m. (ken), beremuts, hoge pelsmuts, als onderdeel van een militaire uniform
tricorne: m.(s), steek, hoed met drie punten.

In de mode komt ook wel wat humor om het hoekje kijken.

Overleg

A.: "Hoe kunt  ge toch bij zulke koude met uw vrouw gaan wandelen?"
B.: "Ik kies de koudste dagen om te wandelen. Dan zijn de ruiten van de modemagazijnen bevroren!"

Dit probleem is reeds lang opgelost.

Was het maar waar!

Boer, die in de stad in een vitrine een pankarte "laatste mode" leest.
"Goddank, dat het eindelijk met die zottigheden uit is."

Waar moet het naartoe!

Heer tot een dame , die met grote haast de hoedenwinkel verlaat.: "Waarom zo'n haast?"
Dame: "Anders is mijn hoed uit de mode voor ik thuiskom."

'n Kwaal

"Hoe gaat het met uw vrouw?"
"Vrij goed; maar ze sukkelt nog al met haar hoofd."
"Zenuwhoofdpijn?"
"Neen, ze heeft elke veertien dagen een nieuwe hoed nodig."

Vogelmode

A.: "Dat is een aardige verzameling opgezette vogels, die ge daar hebt."
B.: "Ja, ze hebben me heel wat geld gekost."
A.: "Waar hebt ge ze vandaan?"
A.: "Van de afgedankte hoeden van mijn vrouw."



VERWIJZING/

F. Pauwels, R. Perck, e.a., Wat Wij Leren, Taalboek voor de eerste pre-industriële en oriëntatieklas, De Sikkel, Antwerpen, 1957. (1)(p.44)

dinsdag 24 maart 2015

Een gedicht/ een lied ... per maand: Jan Engelman: "en rade", vocalise**



een vocalise of poësie pur


Foto genomen uit de film van Alberto de Cavalcanti EN RADE.(1)

EN RADE

groen is de gong
groen is de watergong
waterwee, watergong
groen is de gong van de zee

Sulina, Braïla
Sulina, Brest
Sulina, Singaporge
achter de vest

stem die mijn slaap doorzong
waterklok, watertong
koperen long van de ree

Sulina, Braïla
Sulina, Brest
Sulina, Senegal
wijd van het nest

hang die mijn ziel doordrong
waterdroom, watersprong
loeiende gong neemt mij mee

Sulina, Braïla
Sulina, Brest
Sulina, Zanzibar
buiten is best

groen is de gong
groen is de watergong
waterwee, watergong
groen is de gong van de zee



Uit: 'Sine Nomine', 1930


Hoe de klank belangrijker werd dan de betekenis.

Tijdens het Interbellum, tussen de twee wereldoorlogen, experimenteerden een aantal dichters met ritme en klank om hun gevoelens vorm te geven. Zij zagen een gedicht als een klankgebeuren, een muziekstuk. Men schoof de rede opzij en luisterde met een muzikaal oor.
Enkele namen: Herman Gorter, Paul Van Ostayen Jan Engelman en Jan Hanlo.

Een geslaagd voorbeeld van dergelijke poésie pure  vinden we bij Jan Engelman in zijn gedicht En rade.
De aanleiding tot dit gedicht was de lyrische film van avant-gardist Alberto de Cavalcanti.
De cineast probeerde nostalgie naar verten en heimwee naar ongekende landen in beeld te brengen.
De plaatsnamen uit de film vinden we trouwens ook in de foto hierboven; zij waren  aangebracht op kisten, balen en kratten als plaats van bestemming.

De woorden van het gedicht roepen een aantal associaties op: groen, hang die mijn ziel doordrong,wijd van het nest, zee, en dies meer. Die associaties zijn er nodig omdat het in deze vorm van poëzie nog altijd zou gaan over het communicatiemiddel taal.

Nog een foto(lucht), met een verhaal of zonder...


Een foto van Marlyn Bridges, Chancayillo, vallei van Casma, Peru,in de monografie Planeet Peru(1991), in de fotobrochure: "Clichés', nr. 64, s.d.,p.34.

Een foto moet schijnbaar toch iets te vertellen hebben!!!


Verwijzing:

In: "Literaire Kunst" van H.J.M.F. Lodewick, 's-Hertogenbosch, 19de dr., 1955. (1)+ p.88.

donderdag 19 maart 2015

HKGA (Heemkunde gouw Antwerpen) wenst Familiekunde Vlaanderen PROFICIAT**



HKGA wenst Familiekunde (in) Vlaanderen proficiat met het 50 jarig bestaan.

Op 14 maart 2015 organiseerde HKGA z'n Algemense Statutaire Vergadering (ASV) en Gouwdag te Wommelgem o.a. in Fort II, samen met de Heemkring "De Kaeck".

Op 14 en 15 maart organiseerde Familiekunde Vlaanderen de vieringen rond het 50 jarig bestaan in het Felixpakhuis te Antwerpen


1968: de Raad van Bestuur van Familiekunde Vlaanderen waarbij Leo Vanackere die verkozen werd tot voorzitter. [We herkennen ook Minister Van Mechelen, rechts naast de dame. (Collectie: Documentatiecentrum Oostende)


Bij de aanvang was Familiekunde ingebed in de Heemkunde en beiden in de VTB van toen.

Iets of wat info daarover.

Het huidige Heemkunde Gouw Antwerpen is de rechtsopvolger van het Verbond voor Heemkunde Gouw Antwerpen. (HKGA).
Dit verbond ontstond in 1963. Op initiatief van H. Croux, daartoe aangespoord door Dr. J. Weyns werd op het stadhuis van Herentals op 17 augustus 1963 het Heemverbond Gouw Antwerpen gesticht.
In maart 1964 verscheen de eerste aflevering van het driemaandelijks huisorgaan. In dat jaar sloten 11 heemkringen zich aan bij het Heemverbond Gouw Antwerpen: Aarschotse Kring voor Heemkunde, Antwerpse vereniging voor Romeinse archeologie, Kring voor Heemkunde Berchem, Borgerhoutse Heemkundige Kring, Heemkring"Berthout" - Hallaar, Heitse Heemkring  "Die Swaene", Kring voor Heemkunde - Kontich, Mortelse Heemkundige Kring en Heemkundige Kring Schelle. Vanaf 1963 tot begin 1966 werden er driemaandelijkse vergaderingen gehouden
Op 6 juni 1966 werd het Heemverbond Gouw Antwerpen-Vlaams Brabant als v.z.w. met als zetel het kasteel Hovorst te Viersel, gesticht door Dr. J. Weyns, Graaf Moretus en Croux.
(Verwijzing: "De Kroniek van een koepelvereniging" ,dl. I , Werkgroep 50 jaar HKGA,
in: "Gouwtijdschrift: Heemkunde Gouw Antwerpen v.z.w.",Sint-Katelijne-Waver,  jaargang 50, 2013/2, p. 3 en 5.)



Nu over het ontstaan van Familiekunde Vlaanderen en gemeenschappelijke "roots".

Op 13  december 1964 stichtte men te Gent de Vlaamse Vereniging voor Familiekunde(VVF)
Op 27 september 1942 werd de "Vlaamsche Vereniging voor Familiekunde" opgericht.
Dit gebeurde op de tweede studiedag  van het Verbond voor Heemkunde (Vlaamse), een afdeling van de VTB , waarvan Jozef Van Overstraeten die voorzitter was.
Van die VVF werd Dr. Jan Lindemans voorzitter. Hij publiceerde reeds de studie 'Hoe maak ik mijn stamboom op.'


"In zijn artikel uit 2000 meent Lucien Van Acker  dat Albert Clabots moest werken met het Verbond voor Heemkunde en vastzat aan de Mededelingen van dezelfde vereniging, eerder een belemmering dan een voordeel was. Het aantal bladzijden dat et thema familiekunde in die Mededelingen toebedeeld kreeg, was heel beperkt. In de opvolger  Ons Heem kreeg de ca. 27 pagina's tellende rubriek Onze Stam  een eigen plaats en paginering. Dit was echter veel te weinig om van een echt genealogisch tijdschrift te kunnen spreken. 
  Enkele jaren later hield Clabots het voor bekeken. Door een eigen afzonderlijke paginering en rubriek toe te staan, werd binnen het heemkundeverbond expliciet en stilzwijgend erkend dat genealogie  niet zo sterk heemgebonden is als andere disciplines die samen de heemkunde vormen. Familiekunde is meer geschiedenis en historische wetenschap dan vele ander aspecten van de heemkunde"

(Verwijzing: Wilfried Devoldere, "Vijftig jaar Familiekunde (in) Vlaanderen",
  in: "faro", tijdschrift over cultureel Erfgoed, Brussel, jaargang 8, 2015 / 1, p.4)

De twee laatste lijnen van de voorgaande tekst lijken mij een nogal "gratuite" uitspraak .......

maandag 9 maart 2015

AFTELRIJMPJES van kinderen die verwijzen naar WO I **




WILLEM ! WILLEM ! WILLEM !

Willem ! Willem ! Willem!
Wij willen Willem weg !
Wilde Willem wijzer worden
Wij wilden Willem weer.

Uit: A. DE CORT, Vlaamsche Kinderspelen uit W.-Brussel, Brussel, 1931.
In: "Brabantse Folklore, "Meisjesspelen uit onze Streken", p.109.

Willem II (links) marcheert  met zijn zes zonen over Unter den Linden in Berlijn in 1913.
Foto in: "Tijdperk van Vooruitgang" van C. Burchell, Het Parool, Amsterdam, 1966, p.182.

Willem besteeg de Duitse troon in 1888. Hij beschouwde  zichzelf als de afgezant van de Voorzienigheid. Hij genoot een strenge militaire opleiding. Hij had een verschrompelde arm maar toch was hij een voortreffelijk jager en zwemmer; hij reed paard en speelde piano. Hij was eigenzinnig tot in het extreme . Hij was het exponent van brute kracht en de Duitse superioriteit. Op het einde van de oorlog trok hij zich terug op een kasteeltje in Nederland. Trouwens hij had Nederland gespaard in WO I. Voor iets hoort natuurlijk iets ...




GLORIA ! VICTORIA !

Gloria, victoria
de keizer heeft de kolera
hij is zoo ziek, hij is zoo ziek
den vuilen deugniet.

Uit: A. DE CORT, o.c., 
In: "Brabantse Folklore, "Meisjesspelen uit onze Streken", p.109.


EN DE KEIZER DIE IS ZOT.

En de keizer die is zot
En de keizer moet kapot!
Moeder doe et deurke toe,
Want daar zijn de Dosje!
Want 't is Dosj gedoe.

Dosje, dosj: duitser.

Uit: A. DE CORT, o.c., 
In: "Brabantse Folklore, "Meisjesspelen uit onze Streken", p.109.


Over WO II

Sieg heil, sieg heil,
Hitler in een teil,
Driemaal met zijn kop d'r onder,
Uit is het met dat gedonder.

uit Amsterdam, een aftelrijmpje.

in: "Onze Volksrijmen", Tjaard W.R. de Haan, Het Spectrum, 1978, p.112.

teil: kom, wasbekken.

Referentie:

Tilly M. CRIJNS, Meisjesspelen uit onze Streken,
 in: "De Brabantse Folklore", Brussel, nr. XXII - 127, nov. 1950.








dinsdag 3 maart 2015

SINT-KATELIJNE-WAVER groeide uit het Waverwoud**






Het moderne logo van 2003 ontworpen door de toenmalige gemeentesecretaris Hilde Marien.
Het nieuwe gemeentehuis met de rode tomaat.




SINT-KATELIJNE-WAVER groeide uit het Waverwoud

Deze gemeente ontleende haar naam aan het Waverwoud, dat zich uitstrekte  van de Schelde tot de Kempen, van Baasrode tot de Kleine Nete. Volgens de geschiedkundigen zou "Waver" betekenen: moerasachtige zompige grond of bewoonde plaats in een bos.

De ontstane dorpen in de 13-de eeuw waren aldus: Onze-Lieve-Vrouw-Waver, Sint-Katelijne-Waver en Sint-Niklaas-Waver(Putte). De namen verwijzen naar de expansies, de invloed van het Christendom in die periode. De nederzettingen waren waarschijnlijk ouder.
"Midzele" en "Be(r)moorter" verwijzen naar Frankische nederzettingen.
In de 12de eeuw  bezaten de Berthouts grotendeels het ommeland  bestaande uit hoeven, schansen en heerlijkheden in en rond het Waverwoud. Hun talrijke kroost werd hierbij van het nodige areaal voorzien.

Geleidelijk wordt het Waverwoud in cultuur gebracht en nam de bevolking toe.
In 1293 was er op het grondgebied  van Sint-Katelijne-Waver een parochie, een bidplaats toegewijd aan de heilige Katarina, een pastoor.
In 1260 werd voor de parochie O.L. -Vrouw-Waver een kerk gebouwd in laat Romaanse stijl.
Sint-Katelijne-Waver was een gedeelte van Duffel, het geheel werd het "Land van Duffel" genoemd, bestaande uit Hoogheid, Voogdij, Perwijs en Arkel. Deze laatste vier behoorden  ook tot het "Land van Mechelen"
, dat deel uitmaakte van het hertogdom Brabant.
De Vrouwvliet en de huidige Boerenkrijgstraat vormden de grens tussen het "Land van Mechelen" en de "Heerlijkheid Mechelen", die in de Middeleeuwen behoorde tot het prinsbisdom Luik.
De akte van "Midzelen" (1428) ging uit van de schepenen van Duffel-Perwijs en van sint-Katelijne-Waver als één schepenkorps. Pas in 1572 worden de schepenbanken, een afzonderlijk Sint-Katelijne-Waver, gescheiden.


In 1490 werd aan de Pas (Pasbrug nu) op de Vrouwvliet (toen een drukbevaren waterloop) een blokhuis gebouwd, één van de steunpunten van de vooruitgeschoven versterkingen van Mechelen.
In 1585 bouwden de Spanjaarden schansen op de Vrouwvliet aan de "Duffelse Pas" en op de Nieuwendijk. In dit grensland hadden de bewoners te lijden van doortrekkende troepen.
De historie van Jan Kadodder illustreert hoe de bevolking in vertwijfeling zich te weer stelde tegen opeisingen en brandschattingen. Op 3 maart 1648 nam Jan Kadodder het met een aantal boeren  op tegen een regiment krijgsvolk uit Lorreinen op het grondgebied van huidige Kauwendael, toen Sint-Katelijne-Waver.
Op het einde van de achttiende eeuw, tijdens de Franse  overheersing (1795), worden Duffel en Sint-Katelijne-Waver twee totaal zelfstandige gemeenten.
Tijdens de Boerenkrijg streden de katelijnaars  in de compagnie van Duffel en verdedigden het steunpunt Duffel.

Bij het begin van  WO I boden het fort Midzelen en vooral de veldschansen Dorpveld en Bosbeek heftig weerstand in de periode van 28.09. - 02.10.2014 . Daardoor maakten ze het mogelijk dat het Belgisch veldleger uit Antwerpen ontsnappen naar de IJzer....

De geschiedenis eindigt nooit...

Verwijzing:

"Gazet van Mechelen", 30 juli 1981. Geen vermelding van auteur.


enkele kenmerken:

arrondissement Mechelen, provincie Antwerpen
deelgemeenten: Onze-Lieve-Vrouw-Waver & Sint-Katelijne-Waver
wooneenheden: Elzestraat, Katelijne (katelaane), Waver en Pasbrug-Nieuwendijk

Sint-Katelijne-Waver 2860

waver = onvaste moerasgrond
Katelijne, naar Sint-Catherina

men spreekt van een Katelijnenaar; Katelijne
spotnaam: Jan Kadodder
woondorp; vroeger landbouw- en steenbakkerijen, volle grond tuinbouw en groenteteelt,  nu vooral handel in groenten en fruit; Europese tuinbouwveiling Belorta
hoogte: grotendeels vlak, 8 à 15 meter,
grond: zandleem op klei
grenzen: de westgrens wordt gevormd door de Nete en Duffel,
              de noordgrens: Lier en Putte,
             de oostgrens: Putte
             de zuidgrens: Bonheiden en Mechelen
doorsneden door de spoorlijn Antwerpen-Brussen  en heeft ten zijden de R-6, de ring Mechelen-noord.
grootte: 2078 ha
inwoners: ca. 15.000
NMBS-station


Onze-Lieve-Vrouw-Waver 2861 

waver = onvaste moerasgrond

men spreekt van een  Waveraar; Wavers
spotnaam: hovaardige Waveraar.
woondorp: landbouw, groenteteelt, nu vooral residentieel en rusthuisverblijf.
hoogte: 8 à 25 meter.
grootte: 1530 ha
inwoners ca. 4700

zaterdag 28 februari 2015

Een gedicht/ een lied per maand: Richard Minne "Verweer tegen de winter", met gravure J.F. Cantré*


Fritz Thaulow (Noorwegen, 1847-1906), "Winterlandschap", gehandtekend, waarde 50.000-70.000 dollar, 1999.
In: "The Haussner's Restaurant Collection", Europese en Amerikaanse schilderijen,19-de eeuw, Sotheby's, New York, november 2, 1999, p.164.
Fritz verliet Scandinavië om te gaan studeren in Karlsruhe (Duitsland) bij Hans Gude.
Hierna begaf hij zich naar Frankrijk waar hij bleef tot het einde van zijn loopbaan.
Hij wordt  gezien als de dichter met verf van waterlopen en rivieroevers,waarin het subtiele licht speelde. Ook de weerspiegelingen van het water en de gloed van versgevallen sneeuw intrigeerde hem.



De winter is nog niet vergangen....



Jan Frans Cantré, "Het dorp", gravure, s.d., in: "Prenten en verzen uit België", 1911-1961, gouden jubileum van 'Etablissements Plantin Antoine Dansaertstraat 66-72, Brussel 1.
Keuzes: Louis Lebeer en Clem. Bittremieux.


Verweer tegen de winter

Gij land van sneeuw en snerpend ijs,
wat heb ik van u te verwachten?
Boven het bos begint de reis
der witte maan door al de nachten
en 't is alsof de stilte kraakt.
In uwen grond, onder de zoden,
liggen huivrend mijn oude doden,
terwijl mijn zieke ziele haakt
aan iedere droom, o, Abisag!
gij die daar rust onder de tente,
in 't roze gloren van den dag.
Waarom, gij land van snerend ijs,
brengt gij uw zoon zo van de wijs
en zucht ik altijd naar de Lente?

Richard Julius Minne (Gent, 30 november 1891 - Sint-Martens-Latem, 1 juni 1965) 
Wolfijzers en schietgeweren
Manteau 1942

Richard met hond. Bron: www.dbnl.org





Abisag is een persoon uit de Hebreeuwse Bijbel. Het was een maagdelijk jong meisje uit de plaats Sunem of Shunem, dat David tijdens zijn laatste levensweken verzorgde.

Het Bijbelboek 1 Koningen begint met het verhaal dat de oude David niet meer kon opgewarmd worden met dekens. Zijn hovelingen zoeken dan een jonge maagd die bij de oude man zou slapen om hem te verwarmen, echter zonder geslachtelijke betrekkingen met hem te hebben.

Deze ‘therapie’ noemt men het Sunarnitisme  naar Abisag de Sunarnitisme; ze werd gebruikt tot in de 17e eeuw.

Na de dood van David wilde zijn zoon Adonia Abisag tot vrouw en richtte zijn verzoek aan Batseba, de moeder van Salomon. Wanneer Salomon de vraag krijgt van zijn moeder laat hij Adonia doden (I Koningen 2:13-25). (info uit Wikipedia bij het woord ABISAG)

De ster van Salomon, van het Salomonsoordeel, verdwijnt hier in het "zwart gat". Van zijn voetstuk gevallen wegens machtswellust...