Gisteren reed ik met de bus
voorbij St.-Romboutskerkhof.
Een kerkhof was vroeger een hof rond de kerk,
een hortus conclusus, een besloten hof, een gewijde grond,
waarin mensen begraven werden
met de hoop dat hun gebeente, hun lichaam
kon hopen op een hiernamaals, een opname in ...
de hemel, misschien.
Gisteren reed ik met de bus
voorbij St.-Romboutskerkhof.
Daar lag het gebeente van een volledig lijk,
boven gespit, van alle privacy ontdaan.
Tot welzijn van de archeologie, de geschiedenis
en de gedachte dat hebben we nu eens goed gedaan.
Gisteren reed ik met de bus
voorbij St.-Romboutskerkhof.
Wat ik zag daar rilde ik van,
op andere plaatsen spreekt men
wel eens van lijkschennis.
Maar hier moet schijnbaar het verleden een alibi krijgen,
een alibi hebben, want er moet een parkeergarage komen.
Gisteren reed ik met de bus
voorbij St.-Romboutskerkhof.
Naast de lijken, zullen er wel vondsten gedaan zijn,
al of niet met een metaaldetector,
maar mag men in onze maatschappij van vrijdenkers,
daar nog bij denken dat het in feite om grafschennis gaat...?
Gisteren reed ik met de bus
voorbij St.-Romboutskerkhof...
Mogen we zo vrij zijn van te denken
dat deze lijken opnieuw zullen begraven worden
met enig recht op erkenning op een begraafplaats
zullen worden verstrooid? Een friedhoff......
Of is Maanrok belangrijker dan een mensenleven,
of zijn we met het vrijdenken ook ons goed gevoel kwijtgespeeld?
Gisteren reed ik met de bus
voorbij St.-Romboutskerkhof...
Geroerd was ik, blij om nog eens mens te zijn!
Rozendaalweg
ECHELPOELHOEVE, Rozendaalweg: landelijk / mooi / historisch, foto: H. Vermeir
donderdag 19 augustus 2010
Gevleugelde Woorden: SPIEGELS
 |
| Titiaan, Vrouw met twee spiegels en één man, Louvre,Parijs, ca. 1514 |
Virginia WOOLF
Vrouwen doen al eeuwen dienst als spiegels,
met het magische en heerlijke vermogen
om een man op twee keer
zijn ware grootte te weerspiegelen.
Priya HEMENWAY, De Geheime Code, de gulden snede als goddelijke verhouding in kunst, natuur en wetenschap, Librero, 2010, p.6.
maandag 16 augustus 2010
Gevleugelde woorden: een ster / een filmdiva
Zin in Onzin
Peter BOSHOEF, Zin in Onzin in Kwatrijnen, Lannoo, s.d., p.3.
 |
| Met Venus zijn we al dicht in de buurt. http://www.astroblogs.nl/ |
Een kleine ster
Wordt pas een grote
Na een film
In haar blote...Peter BOSHOEF, Zin in Onzin in Kwatrijnen, Lannoo, s.d., p.3.
zondag 15 augustus 2010
15 augustus: de SNOEPWINKEL van 't museum SMISKE (Rijmenam)
Op "moederkensdag" bracht ik een bezoek aan de Heemkundige Kring 't Hoefijser in Rijmenam.
Toen we daar om 14u30 toekwamen stond het er al vol auto's en fietsen, ondanks de grijs bezwangerde lucht.
Men was bezig aan het teppeschieten en de voorbereidingen om brood te bakken waren in volle voorbereiding, de oven werd warm gestookt. Binnen het gebouw liep een knap gedocumenteerde tentoonstelling over het parochieleven in vroegere tijden.
Maar hun winkeltje trok vandaag mijn bijzondere aandacht en dan speciaal de snoep.
We lieten een assortiment samenstellen met de soorten snoep uit de tijd van toen.
Op deze schotel zie je in het midden rode neuzen, er onder zwarte rek(nestels), er onder toverbollen of sneeuwballen, en links roze spekken, meer naar omhoog een geel lieve vrouwke; dan twee hosties, langwerpige smoelentrekkers, bruine klompjes en curixdoosjes of knetserdoosjes met zwarte bolletjes.
Een prachtig assortiment dat om uitleg vraagt:
KLOEFKES zijn guimauve met anijssmaak in de vorm van een klompje. Deze snoep werd traditioneel enkel door Sinterklaas gebracht.
LIEVEVROUWKES zijn varianten van de kloefkes. Deze snoepjes in de vorm van een onzelievevrouwke hebben een fruitsmaak; ook deze snoepjes waren terug te vinden in de zak van Sinterklaas.
SNEEUWBALLEN zijn bij voorkeur wit en gevuld met een vanillevulling die wegsmelt in de mond; ze voelen aan als zachte sneeuw. Sneeuwballen zijn zeer broos en warmtegevoelig.
De gegevens ontstonden door een gesprek met Marieke Serneels en Lea Pelgrims.
Wij danken ook de Heemkring 't Hoefijser en het museum 't Smiske van Rijmenam.
Toen we daar om 14u30 toekwamen stond het er al vol auto's en fietsen, ondanks de grijs bezwangerde lucht.
Men was bezig aan het teppeschieten en de voorbereidingen om brood te bakken waren in volle voorbereiding, de oven werd warm gestookt. Binnen het gebouw liep een knap gedocumenteerde tentoonstelling over het parochieleven in vroegere tijden.
Maar hun winkeltje trok vandaag mijn bijzondere aandacht en dan speciaal de snoep.
 |
| Chocolade en roze spekken onder stolp. Foto: H. Vermeir |
 |
| Snoepschotel. Foto: H. Vermeir |
Een prachtig assortiment dat om uitleg vraagt:
KLOEFKES zijn guimauve met anijssmaak in de vorm van een klompje. Deze snoep werd traditioneel enkel door Sinterklaas gebracht.
LIEVEVROUWKES zijn varianten van de kloefkes. Deze snoepjes in de vorm van een onzelievevrouwke hebben een fruitsmaak; ook deze snoepjes waren terug te vinden in de zak van Sinterklaas.
SNEEUWBALLEN zijn bij voorkeur wit en gevuld met een vanillevulling die wegsmelt in de mond; ze voelen aan als zachte sneeuw. Sneeuwballen zijn zeer broos en warmtegevoelig.
De gegevens ontstonden door een gesprek met Marieke Serneels en Lea Pelgrims.
Wij danken ook de Heemkring 't Hoefijser en het museum 't Smiske van Rijmenam.
vrijdag 13 augustus 2010
Kantclub ETTERJEFKE 10 jaar!
Na de tentoonstelling in de Midzeelhoeve I te SKW over Mechelse kant in het kader van de biënnale van Oidfa in 1998 namen José Tonnoeyr en Bertha Van Looy het initiatief om een kantclub op te richten.
Dit laatste was het gevolg van het groot sukses van voornoemde tentoonstelling die vele bezoekers lokte en een tiental bussen met mensen uit vele Europese landen, maar ook dames uit Japan, Canada en de V.S.A. kwamen op bezoek.
Ook vanuit de stad Mechelen was er belangstelling. Men zag terug in dat die Mechelse kant vooral voor het toerisme wel eens aantrekkelijk kon zijn. Men kocht zelfs terug Mechelse kant aan.
Voor de oprichting van de kantclub werden ze aangemoedigd door de toenmalige conservator van de dienst musea en kregen ze steun van stadsbeiaardier en direkteur Jo Haazen. Deze laatste stelde een lokaal ter beschikking in de Beiaardschool.
Op 1 september 2000 kwamen de leden van de kantclub voor het eerst samen. Sindsdien klosten ze elke eerste vrijdagnamiddag om mekaar te helpen en te stimuleren bij hun hobby. Sedert 2009 komen ze elke eerste en derde vrijdag samen van september t.e.m. juni.
In de zomerperioden demonstreerden ze elke vrijdagnamiddag in het Museum Hof van Busleyden.
Tijdens deze zomerperiode demonstreren ze op vrijdagnamiddag voor de eerste maal vanuit en in het Toeristisch Bureau in de Hallestraat; bij goed weder zijn ze te vinden op de banken in de buurt van Opsinjoor.
Door het voortzettenvan de Mechelse kanttraditie maken ze de "Kant in Mechelen en de Mechelse kant" bekend en dragen bij tot de toeristische aantrekkelijkheid van de stad.
De naam van hun club ETTERJEFKE verwijst naar een smal kantje.
U wordt verwacht in de Keldermanszaal (gelijkvloers) van het Mechelse stadhuis om de tentoonstelling te bewonderen en om van de demonstraties te leren van 13 tot 16 uur op 4 september2010.
Om hun webblog te bezoeken klik je de link van deze webblog aan, rechts boven op de openingspagina.
13 september 2010 Minister CREVITS fietst in SKW
Op maandag 13 september 2010 om 15 uur fietst Vlaams Minister Crevits te SKW.
Hilde Crevits, Minister van Openbare Werken, Energie, Leefmilieu en Natuur, nam vier concrete maatregelen om de fietspaden in Vlaanderenop de kaart te zetten.
Om de kwaliteit van de paden te omschrijven voerde ze een sterrensysteem in ;
daarvoor liet ze vijf meetfietsen ontwerpen om de kwaliteit gelijkmatig in kaart te brengen.
De kwaliteit zal worden bepaald door een vlakheidsnorm die zal opgenomen worden in de bestekken en bij de herinrichting va een weg wordt de fietstoets toegepast.
Het fietspad tussen de Kasteellaan - Strijbroek en Strijbroek-Leyland zal worden ingefietst. Er wordt in totaal gefiestst van aan de kerk van de Goede Herder tot aan het gemeentehuis , waar de aanwezigen een drankje wordt aangeboden door het gemeentebestuur.
GEVLEUGELDE WOORDEN oud-Egyptische wijsheid
Bridget MacDermott, Egyptische Hiërogliefen, Librero, 2004, p.164.
maandag 9 augustus 2010
AUTHENTIEKE OUDE EZEL OP DE AMBACHTENMARKT van de PUTSE HEEMKRING
Op maandag 8 augustus was er de jaarlijkse Ambachtendag van de Putse Heemkundige Kring "Het Molenijzer", onder grote belangstelling.
Allerlei ambachten werden gedemonstreerd onder w.o koordvlechten, de zitting van stoelen vernieuwen, kantklossen, naaldkant, tekeningen aanbrengen in kunstglas, imkerij, enz.
In de opslagplaats voor voertuigen kwamen we nog de wagens tegen die meededen aan de Heemkundedagen van de maand juni rond het thema "Vervoer op het veld Veld en naar de Markt."
We vonden er nog de kruiwagen, de beerkar, de Mechelse groentewagen, de bloemkoolkar en een ezel met voorwielaandrijving.
Deze in het blauw geschilderde ezel is opgesteld voor een foto van Beerzel, gemaakt t.g.v. 1000 jaar Putte.
Met dit voertuig reed men in de voren van de gewenten. Het kon zelfs beperkt alleen rijden in de voren . Er konden bakken worden opgeschoven en afgenomen.
Nog wat meer over het voertuig, overgenomen van de bijgevoegde tekst in Putse museum. De inhoud werd afgeleid van een interview met Willy Van den Eynde , de zoon van Fons.
EZEL MET VOORWIELAANDRIJVING TE KOOP
Deze aankondiging stond ooit te lezen in een lokaal weekblad. Natuurlijk ging het niet om een vreemd dier, maar om en vierwielig voertuig aangedreven door een motor. Dit werd gebouwd door Fons Van den Eynde uit Sint-Katelijne-Waver, beter bekend als 'Fonne van de Smed'.
Fons is er in de jaren 1950 mee begonnen op verzoek van tuinbouwer Van Camp uit Bonheiden. Om zijn paard te vervangen wilde hij een soort grote kruiwagen aangedreven door de motor van een freesmachine. Het voertuig moest dienen om de groenten van het land te halen. Omdat het veel trager was dan een paard zei de man: 'Dat is mijnen ezel'. En van toen was het de ezel die op het veld rondreed.
Maar de ezel werd een kat!
Fons stond niet stil en bouwde een sterker voertuig met allerlei onderdelen die hij vond op het autokerkhof van zijn broer Albert Van den Eynde. het werd een voertuig met vierwielaandrijvin waarmee men alles kon vervoeren, men kon er mee ploegen of eenbeerpomp mee doen draaien.
de tuinders reden er zelfs mee naar de veiling. Dit nadat het ministerie van Verkeerswezen een PVG had gegeven om de 'ezel' op de openbare weg te rijden. De merknaam werd dan maar vervangen door 'kat', als afkorting van Katelijne, omdat de fabrikant het woord ezel toch maar misplaatst vond.
De ezels en katten verdwenen uit het straatbeeld toen de fiattractor op de markt kwam. Deze kon veelzijdig gebruikt worden door de tuinders. Nochtans zijn er nog enkele ezels in bezit van oudere tuinders, omdat dit het laatste voorwerp is dat zij wegdoen.
De info werd o.a. verzameld door gesprek met de volgende mensen ter plaatse:
Herman FRANS,Miel FREDERICQX, André GULLENTOPS, Alfons VEKEMANS, Lucien VERSCHOREN.
Allerlei ambachten werden gedemonstreerd onder w.o koordvlechten, de zitting van stoelen vernieuwen, kantklossen, naaldkant, tekeningen aanbrengen in kunstglas, imkerij, enz.
 |
| Een sfeerbeeld van de Kantclub ETTERJEFKE |
In de opslagplaats voor voertuigen kwamen we nog de wagens tegen die meededen aan de Heemkundedagen van de maand juni rond het thema "Vervoer op het veld Veld en naar de Markt."
We vonden er nog de kruiwagen, de beerkar, de Mechelse groentewagen, de bloemkoolkar en een ezel met voorwielaandrijving.
 |
| Ezel met voorwielaandrijving, gebouwd door Fons Van den Eynde, ca. 1950, bezit van de Putse Heemkring. Foto: H. Vermeir |
Deze in het blauw geschilderde ezel is opgesteld voor een foto van Beerzel, gemaakt t.g.v. 1000 jaar Putte.
Met dit voertuig reed men in de voren van de gewenten. Het kon zelfs beperkt alleen rijden in de voren . Er konden bakken worden opgeschoven en afgenomen.
Nog wat meer over het voertuig, overgenomen van de bijgevoegde tekst in Putse museum. De inhoud werd afgeleid van een interview met Willy Van den Eynde , de zoon van Fons.
EZEL MET VOORWIELAANDRIJVING TE KOOP
Deze aankondiging stond ooit te lezen in een lokaal weekblad. Natuurlijk ging het niet om een vreemd dier, maar om en vierwielig voertuig aangedreven door een motor. Dit werd gebouwd door Fons Van den Eynde uit Sint-Katelijne-Waver, beter bekend als 'Fonne van de Smed'.
Fons is er in de jaren 1950 mee begonnen op verzoek van tuinbouwer Van Camp uit Bonheiden. Om zijn paard te vervangen wilde hij een soort grote kruiwagen aangedreven door de motor van een freesmachine. Het voertuig moest dienen om de groenten van het land te halen. Omdat het veel trager was dan een paard zei de man: 'Dat is mijnen ezel'. En van toen was het de ezel die op het veld rondreed.
Maar de ezel werd een kat!
Fons stond niet stil en bouwde een sterker voertuig met allerlei onderdelen die hij vond op het autokerkhof van zijn broer Albert Van den Eynde. het werd een voertuig met vierwielaandrijvin waarmee men alles kon vervoeren, men kon er mee ploegen of eenbeerpomp mee doen draaien.
de tuinders reden er zelfs mee naar de veiling. Dit nadat het ministerie van Verkeerswezen een PVG had gegeven om de 'ezel' op de openbare weg te rijden. De merknaam werd dan maar vervangen door 'kat', als afkorting van Katelijne, omdat de fabrikant het woord ezel toch maar misplaatst vond.
De ezels en katten verdwenen uit het straatbeeld toen de fiattractor op de markt kwam. Deze kon veelzijdig gebruikt worden door de tuinders. Nochtans zijn er nog enkele ezels in bezit van oudere tuinders, omdat dit het laatste voorwerp is dat zij wegdoen.
De info werd o.a. verzameld door gesprek met de volgende mensen ter plaatse:
Herman FRANS,Miel FREDERICQX, André GULLENTOPS, Alfons VEKEMANS, Lucien VERSCHOREN.
zaterdag 7 augustus 2010
GEVLEUGELDE WOORDEN sneeuwwitje
Zin in Onzin
Voor zich aan
de prins te geven
had sneeuwwitje
er al zeven ...
Peter BOSHOEF, Zin in Onzin in Kwatrijnen, dl.7, Lannoo, s.d., p.38.
maandag 2 augustus 2010
MIDZEELHOEVEFEESTEN te Sint-Katelijne-Waver een sukses.
 | ||
| Een sfeerbeeld van de Midzeelhoevefeesten 31 juli en 1 augustus 2010. foto: H. Vermeir |
eerst de Tsjechische gastgroep Mala Rusava,
en men genoot bovendien nog van ENKK ,
en het geheel
werd ingelijst door onze volksdansgroep Tijl Uilenspiegel.
 |
| De dag werd geopend door boer Felix met zijn prachtige fiets, opgetuigd door de dame van de Berlaarse Machine Vrienden. Foto. H. Vermeir |
Hierbij nog enkele sfeerbeelden:
 | |
| De kantclub ETTERJEFKE demonstreerde Mechelse e.a. kant. Foto: H. Vermeir |
 |
| Het koren werd nog eens gepikt zoals toen. Foto: H. Vermeir |
Ales de meest markante bezoekers golden de twee volgende bezoekers:
 |
| Anna Béber, de kwiekste bijna honderjarige die ik ooit ontmoette... |
 |
| Lucien Landuyt onze onverslijtbare weerman . |
Abonneren op:
Posts (Atom)