Met OPEN SCHOOL op stap in Mechelen.

Open school is de onderwijsinstelling ingericht door de Vlaamse Gemeenschap om volwassenen de kans te geven  levenslang te leren. Hun belangrijkste doelgroepen zijn de ouderen  die ze leerden op de PC werken en de allochtonen  die ze Nederlands leren.

Dat levenslang leren maken ze o.a. waar door het inrichten van lessenreeksen.
In het kader van de lessenreeks "Op stap met kaart en GPS" was er op donderdag 07.2011 een wandelzoektocht geheten "De Lage Drempel". 25 fotovragen moesten beantwoord worden.

Men vertrok in de OLVrouwstraat 43, langs de 'Volksbibliotheek' in de Ziekeliedenstraat, naar de Korenmarkt, langs de Spiegelstraat. ... In de Korte Penninckstraat liepen we door het parkje van de Karmelieten  om te belanden in de Kroonstraat.

Emaildecoratie: blok Mechelse Goedkope Woning, Kroonstraat . Foto: H.F.E. Vermeir

We zien hier een typische decoratie voor de jaren 70. Handen die een huis beschermen, kantwielen, een truweel enz.

Het ging hier over vraag 4:

Hoeveel 'k otten' werden hier afgebroken?


Krotwoningen worden vaak tegen woekerprijzen verhuurd. Daarom is het goed dat deze worden afgebroken, zeker als er sociale alternatieven worden gebouwd.

Zicht op de Drabstraat met rechts het lagere witte gebouw. Foto H.F.E. Vermeir

Hier werd vraag 9 voorgeschoteld:

Wat is de naam van de 'liefdevolle' meubelmakerij die vroeger in dit café huisde?   Valentijn

De Cellekens.Minderbroedersgang.Foto: H.F.E.Vermeir

De Cellekens, een liefdadigheidsinstelling, werden in 1854 gebouwd.
De feitelijke opriching dateert uit 1620 toen Anna van Blehen een stichting in het leven riep voor arme en alleenstaande vrouwen. De vrouwen kregen een kleine woning en hulp in natura. Een tiental huisjes rond een binnentuin
In 1976 kocht Mechelen de gebouwtjes voor   2.000.000 Bef.  of € 50.000. Later werden ze verkocht aan de beeldhouwster.

Vraag 11:

Wat is het beroep en de naam van de huidige bewoonster van dit gebouw?

 Mariette Teugels , beeldhouwster, zie de beelden die beweging suggeren. Het schaalmodel(?) vinden we terug in het provinciegebouw (Antwerpen).

Langs het St.-Romboutskerkhof, de Wollemarkt, de Goswin de Stassartstraat  met het "Groen Waterke", en de Van Hoeystraat kwamen we in de De Merodestraat.

Nieuw Vlietje scheiding: Merodestraat/LangeHeergracht. Foto: H.F.E. Vermeir

Teoen wandelden we verder over de Grote Markt door de Bruul naar de "Margriet"(oud-ocmw). We wierpen eerst nog een blik in de Schaalstraat. Ook de Zalm in de Zoutwerf werd gevangen.

Om te eindigen een sfeerfoto:

een deel van de groep voor de poort van de Cellekens. Foto: H.F.E. Vermeir

Referenties:

Stefan DE KOCK, "Mechelen" , in: Gids voor Vlaanderen,  lannoo / vtb-vab , Tielt, 2007.
Marcel Kocken, Gids voor Oud en Groot Mechelen, C. De Vries - Brouwers, Antwerpen, 1989.
Wandelzoektocht "De Lage Drempel": routebeschrijving s.d.

25 jaar SERVUS : op zoek naar SFEER, DIVERSITEIT & EIGENHEID

In 1986 opgericht te Mechelen vanuit de vaststelling dat de sfeer, de eigenheid, en de diversiteit binnen de toenmalige maatschappelijke contekst  verloren ging. Er was duidelijk behoefte vanuit het volk om in een aangename sfeer te genieten van herkenbare cultuurverschijnselen, en die vond men in Oostenrijk. Het Vlaamse establishement had zich afgescheiden van zijn basis en zette duidelijk in op NIEUW. Neem maar eens een kijkje in de Garage, je komt er twee man en een paardekop tegen, maar toch wordt daar veel geld ingestoken.

Servus bengt vooral de cultuur  en muziek uit Oostenrijk voor het volk . Hier zijn het vriijwilligers die beroeps- en amateurkunstenaars een podium geven.

Versiering van de hand van Fons Sempels.Foto: H.F.E. VERMEIR

01/02/03 - 04 - 2011     JUBILEUMWEEKEND  

Cultuurcentrum   Mechelen    Minderbroedersgang  5

Het begon vrijdagavond 1 april met Rondo Vienna in Concert.

Barbara Helfgott was verontschuldigd en werd vervangen door Horst Hausleitner.

De rasmuzikant Horst Hausleitner aan het werk. Foto: G.M. MOL & H.F.E. VERMEIR

En er waren ook nog stijlvolle dansoptredens.

Hier het dansensemble in beweging. Foto: H.F.E. VERMEIR

Tussendoor speelde Karel Jonckeere knap  muziek.

Karel speelde Jazz. Foto: H.F.E. VERMEIR

Ook voor muzikanten van bij ons was er plaats.

Het was een uitzonderlijke gala-avond, met een glas Champagne, met burgemeester Somers en schepen van cultuur Nobels en we zagen ook voormalig schepen Stevens. En er werd ook gedanst door de aanwezigen.

Op zaterdagmorgen speelde de Bauernkapelle St.-Georges uit Eisenstadt, de stad van Haydn, op een geïmproviseerde kiosk op de Grote Markt. Ook de bevolking genoot van het gebeuren: volks, speels en aangenaam.

's Avonds waren er optredens van de Bauernkapelle St.-Georges, en Tamburica Cindrof (Siegendorf) met Kroatische melodieën begeleid door het tamburizzaensemble en de Playboys, dansformatie.

Op zondag 3 april was er om 10u30 de Jubileummis 25 jaar Servus waarin deken Jan Ernalsteen voorging.

Foto: H.F.E. VEREMEIR

De deken ging voor en hij sprak zelfs een mondje duits.

Foto: H.F.E. VERMEIR

De Bauernkapelle luisterde de dienst op met aangepaste muziek voor een kerk waarvan alle stoelen waren bezet.
Ook Tamburica Cinrof speelde en zong.

Verloren maandag en driekoningen, ingebed in de cultuur van ter plaatse. Tekening: Fons Sempels; Foto: H.F.E. VERMEIR

Elke eerst vrijdag van de maand is er gezellig samenzijn op de Nekkerspoel in hun stamlokaal. De plaatselijke cultuurverschijnselen worden binnen deze vereniging die gericht is op Oostenrijk zeker niet verwaarloosd.

Wij wensen de vereniging en de bestuursleden-vrijwilligers nog vele jaren in "peis en vree" ten bate de middenstroom van onze maatschappij. Dergelijke verenigingen zijn er meer dan ooit nodig.

1 APRIL stuurt men Prins Laurent waar men wil.*

Werner van den Valckert - Nar in de mouw. http://nl.wikipedia.org/wiki/Bestand:Werner_van_den_Valckert 

 We zien een nar met sotscap en een marot in de mouw.
Als onderkast:

Daar de geck inde mou is alsoet mach blicken,

Can hem qualicken houden sonder sot te kicken.

 APRIL

De naam van deze maand is afgeleid van het het Latijn asperire, in de betekenis van openen.

In de Comptoir-almanak lezen we:

"Mijnen naam Aperilis, veranderd in April,
beteekent dat sig nu de aerde op'nen wil."


Bij de Romeinen was Aprilis aan Venus de godin van de liefde toegewijd.
De Germanen vierden in die periode Ostar-manoth. Daarom noemde Karel de Grote deze maand Ostar-manoth.
Beda schrijft: " Bij de Angelen heet April Esturmonath, naar hun godin Eostra."
April wordt  Paasmaand genoemd omdat het Paasfeest in deze maand valt. Dit feest is het gekerstende heidense Osterafeest.
De maand heet ook eiermaand , naar de paaseieren. Grasmaand omdat de Vlaamse boer in het midden van de maand, of vroeger of later, naargelang het weer, zijn koeien in de weide steekt.

Maar op de Eerste April is het verzenderkensdag, en dan klinkt het als volgt:

Op de eersten April
stuurt men de gekken waar men wil.
 (of: op den dril)

 Waar zond men in het verleden zoal naar uit:
- Muggensteentjes halen bij de beenhouwer;
- IJzerendraad bij de graanhandelaar;
- Een verdikschaaf bij de timmerman;
 - Of knoopsgaten bij de naaister.

 Kinderen zijn  daar veelal het slachtoffer van, maar minder oplettende volwassenen lopen ook wel eens in de val.

"Joyeux Avril", aprilvis,kaart verstuurd in 1908. Verzameling: H.F.E. VERMEIR

We zien een mooi opgdirkte dame die een vis toont, een APRILVIS.
De kaart werd in 1908 verstuurd door Eugène Meès uit Waudru-Rollin (Frankrijk) op 1 april
aan Pauline Lauwers , Boulevard Oliveten 30, Malines en afgestempeld Malines(Station).
Ze bevatte de boodschap:
"Cher Amie. Je profite du premier Avril pour vous envoiijer se joli Poisson avec mes souvenirs."
De inhoud is duidelijk.

Nu wat is die APRILVIS ....

Vroeger zag men omstreeks deze tijd vissen in chocolade, opgevuld met lekkere pralines op de toonbanken van de winkels prijken. De gewoonte om elkander rond deze tijd te "besteken "stamt uit Engeland. Die begonnen het nieuwe jaar op 25 maart, zelfs nadat paus Gregorius de Gregoriaanse kalender invoerde. De protestanten volhardden nog lange tijd in hun gebruik omstreeks april Nieuwjaar te vieren en deden elkaar genoegen met een lief cadeautje.
Wiens beurs zich dergelijke weelde niet kon veroorloven loste de zaak op met een grapje. Men stuurde de lieve vriend of vriendin uit om haar eigen aprilvis  te kopen of men stuurde een kaartje.

De APRILVIS bestaat echt ...

De aprilvis is een elft, de grootste vis uit het haringgeslacht. Hij zwemt in de april de rivieren op om kuit te schieten. Een elft aan de lijn betekent geluk op voorwaarde dat de vis groter is dan de linkerarm van de visser. Een andere naam voor deze aprilvis die elft heet is meivis.

Wij geven hierbij de prijs voor de NAR 1 APRIL  2011 aan nar-prins Laurent, die er geregeld in slaagt een glibberige aprilvis in zijn mouw te steken, die er daarna met veel "poeha" terug uitglijdt, tot jolijt en ergernis van vele mensen.
 Dit jaar slaagde hij erin  korte tijd voor 1 april een snoepreisje te versieren tot ergernis van de Belgische politieke kaste en tot  jolijt van Kabila van Zaïre.

Ontstaan van de traditie

De oudste vermelding van een 1 aprilgrap dateert uit een boek van 1508.
Daarin spreekt de Franse dichter Eloy d'Amerval van een aprilvi. Dat is nog steeds de verwijzing voor een bepaalde soort grap die op die dag wordt uitgehaald.
Het bij de "neus nemen" op die dag wordt vermeld in 1561 bij de Gentse rederijker Eduard De Dene.
Dus in de 16-de eeuw bestond het gebruik, maar daarom niet algemeen toegepast.
Er werd wel eens gesuggereerd dat de gewoonte zou ontstaan zijn bij de invoering van de Gregoriaanse kalender in 1582... Voor de ingebruikname werd het nieuwe jaar in het begin van de lente gevierd.
Mensen die dat vergaten of zich weigerden te voegen naar de nieuwe kalender zouden zijn bestookt met uitnodigingen voor niet-gehouden feestjes of werden bestookt met andere grappige attenties.
Aprilgrappen komen voor in: Australië, Europese Unie, Noord-Afrika, Rusland,  en V.S.A. .
In Engeland en V.S.A. gaat het over de "April fool of fool's day",  in Duitsland over "aprilschicken", in Frankrijk over "poissons d'avril" en in Vlaanderen over "aprilvis".

Er werden einde 19-de en 20-ste eeuw postkaarten uitgegeven om iemand er aan te herinneren of in 't ootje te nemen. In Vlaanderen plakt men wel eens een aprilvis op iemands rug en verzendt men hem/haar door iets te laten halen wat niet bestaat.
In Frankrijk doet men iem. op 1 april een vis cadeau uit chocolade.



Referentie:
 Adolf ULENS,  De tijd in de folkore, Brecht, 1931.
Gust MûLLER, Van nieuwjaarsavond tot oudejaarsavond, zd.
LEC, Landelijk Exertisecentrum voor Cultur van Alledag. www.lecavzw.be 

Lentekriebels van de zangkoren KOLOR - KORAAL - VOKALIS te Mechelen

Op 27 maart 2011 was het LENTE in het Scheppersinstituut te Mechelen.

Het kinderkoor KOLOR
het tienerkoor KORAAL
en het volwassenenkoor VOKALIS

brachten een prachtig koncert ten gehore in de feestzaal van de bovengenoemde school.




Eerste was KORAAL aan de beurt

De feestzaal van het Scheppersinstituut. Foto: H.F.E. Vermeir

 Op het podium zien we in het midden Kristel Verpoten, de dirigente die het koor dat links en rechts op de balustrade staat dirigeert. Zij zongen hier een Hebreeuws lied in het origineel, dat in vertaling als volgt klinkt:


De wereld steunt op drie elementen:
de waarheid, de gerechtigheid en de vrede.

Op de tweede plaats zong KOLOR

Dirigente Trui Vanneck en pianist-organist Wannes Vanderhoeven begeleidden KOLOR. Foto: H.F.E. Vermeir

Op het podium in afwisselend gekleurde T-shirts zongen de kinderen enthousiast de volgende liedjes:
Tinta Laas, Mama, 'k wil een man hé, De bananiewoekietoe, Arroz con leche(rijstpap), Een koe op reis, Geef een kus en Hallo, ik ben een zanger (H. Van Veen).

Zij brachten op vraag van het publiek zelfs een bisnummer.

Het liedje ARROZ CON LECHE,
in het Spaans gezongen en hier in het Nederlands gebracht:

RIJSTPAP


Ik wil trouwen met een meisje uit de hoofdstad,
die kan dansen, die kan naaien,
die weet hoe ze een deur moet opendoen om te gaan spelen,
met deze wel, met die niet,
met dat meisje zal ik trouwen.


In onze kindertijd, 60 jaar geleden zongen en hoorden wij ook dergelijke liedjes.

Zingen de kinderen nu nog op de speelplaats of zijn het de computerspelletjes die bepalen wat er gebeurt.

Last but not least het volwassenkoor: VOKALIS

Het voltallige koor VOKALIS. Foto: H.F.E. Vermeir

Het koor bracht o.l.v.dirigente Verpoten en organist-pianist Wannes Finse zang en muziek waaronder "Finlandia-hymni" van Jean Sibelius.

De koren werden op niveau begeleid door:

We zien hier Trui Vanneck, in het midden, dirigente van KOLOR. Foto: H.F.E. Vermeir

Hier Wannes Vanderhoeven aan het orgel met  de toeziende Kristel Verpoten. Plaats OLV-o/d-Dijle (Mechelen). Foto: H.F.E.Vermeir

Een project voor vrijwilligers waar professionelen het beste geven van zichzelf en daardoor op een uitzonderlijke manier aan cultuurspreiding doen, tot welzijn van de maatschappij en tot genoegen van henzelf.

Om te eindigen een deel van een lied van Bob Chilcott, dat door VOKALIS werd gezongen:

I SHARE CREATION


When the sun rises, I go to work.
When the sun goes down, I take my rest.


I dig the well from which I drink.
I farm the soil that yields my food.
I share creation.
Kings can do no more.


The earth does not belong to man.
Man belongs to earth.

.....                                                                Een boodschap uit de duizend!

Zie ook: 05.10.2010 over het OLV-koor

Referentie:


De groene koorbrochure die uitgegeven werd t.g.v. het optreden in het Scheppersinstituut.

Wellness - gevleugelde woorden - natuur - SPA - BALMORAL

De derde week van maart 2011 verblijf in de omgeving van SPA  - BALMORAL

Foto: H.F.E. VERMEIR

Gevleugelde woorden in het WELLNESSCENTER  van het Radisson Blu Balmoral Hotel van Spa, Belgium.


Een verblijf om u tegen te zeggen.

Spa - Balmoral. Foto: H.F.E. Vermeir

De natuur was nog in herfstkleuren maar met de reeds warme zon in de loop van de dag was het aangenaam om toeven.

Een wat speciale foto voor de ondergaande zon. H.F.E. Vermeir

En om te eindigen:

De "sjarme" van de ondergaande zon. Foto:H.F.E.Vermeir

BONHEIDEN/ Heemkring 't KAASKOT

   

Heemkring  "'t Kaaskot"
  Kerkplein 1,
  2820 BONHEIDEN

Secretariaat: Oude Kasteellaan 8, 2820  BONHEIDEN
                        015 / 51 59 05


De kring biedt vooral lessen in : breien, bloemschikken, kantklossen, patchwork, schilderen op zijde, smeden, vilten en weven.
De alles gegeven door ervaren  lesgeefsters en lesgevers voor het lidgeld van de vereniging, nl. € 15 in de Krankhoeve te Bonheiden.

 In een kaaskot werd in vroegere tijden kaas gerijpt. Aan de Midzeelhoeve te Sint-Katelijne-Waver is er nog altijd één te zien.



Op 11.03.2011 was er de jaarvergadering in het Gemeentelijk ontmoetingscentrum de "Krankhoeve" .

Hier zien we voozitter Bert Doms aan het woord, in de achtergrond de vlag van " 't Kaaskot". Foto: H.F.E. Vermeir

De voorzitter las het jaarverslag en het finacieelverslag voor.

Aan de aanwezigen werd een aperitief en een ruime vleesschotel met bijhorende garnituren en diverse broodsoorten, gevolgd door een een gevarieerd dessert aangeboden.

Tussendoor werd een diamontage getoond over de activiteiten van de kring.

Dia uit de montage met het smeden. Foto: H.F.E. Vermeir

Tijdens de vergadering kregen de lesgeefster /lesgevers en de medewerkers een presentje aangeboden.

En velen werden in de bloemen gezet.

De cafetaria werd versierd met enkele kunstwerken van Christian Guérard.

Kunstwerk van Christian Guérard. Foto: H.F.E. Vermeir

Zij doen mee aan de HEEMKUNDEDAGEN   van Heemkunde Gouw Antwerpen over AMBACHTEN

Op 05 en 12 juni 2011 in hun lokaal op Kerkplein 1, te Bonheiden tussen 10 en 17 uur zal gezorgd worden voor een  tentoonstellling rond "IJzer en Vuur" en in de achtergelegen smidse zullen demonstraties zijn van artisanaal smeden..

Ook op andere plaatsen in de provincie Antwerpen brengen Heemkundige Kringen activiteiten rond ambachten.

052 /33 22 58        info@molenmuseum.be

Funerair Erfgoed: Sint-Katelijne-Waver - ELZESTRAAT

Daar begon het mede: aanplakking aan alle begraafplaatsen van de gemeente om de vervallen concessies te revaloriseren.

Mededeling 2009. Foto: H.F.E. Vermeir

Uittreksel uit de notulen van het College van Burgemeester en Schepenen van 07.09.2009: "Ontgraving kerkhof Elzestraat"
Toen onstond er een probleem.

Enige info: De grond werd door de gemeenteraad  gekocht van  Janssen-De Cock voor 7.500 frank in 1886. De begraafplaats werd door de kerk gewijd, we spreken van gewijde grond, dit had gevolgen in twee richtingen. Verschillende geestelijke orden en vooraanstaande personen uit het Mechelse vonden er hun laatste rustplaats.
Maar we vinden er geen sporen van expliciet niet-christelijke overledenen.

http:/www.flickr.comphotossint-katelijne-waver, foto: Eddy Van Leuven

We hebben hier een zicht vanaf het prachtig gietijzeren kruis (door vandalisme vernield) op het grafmonument Ysebrant de Lendonck.

In 1929 liet burggraaf Hubert Ysebrant de Lendonck een gigantisch familiegraf oprichten op de begraafplaats van woonkern Elzestraat. Pas in 1954 werd het eerste familielid (een schoonbroer) er begraven. Hubert was een zonderling edelman. Hij werd geboren in 1885 op kasteel Heisbroek (verdwenen - stond aan de Kasteellaan), eigendom van familie langs moeders zijde (Nathalie Deudon d'Heysbroeck). In 1914 trouwde hij in de Verenigde Staten met een schatrijke, veel oudere dame. Na haar dood kwam hij als rijk erfgenaam terug naar Sint-Katelijne-Waver. Hij was nog geen veertig toen hij het grafmonument liet bouwen. Bizar, want enkele maanden later hertrouwde hij, nu met een veel jongere (22 jaar jonger) bruid. Net voor WO II emigreerden ze naar Portugal en dan naar de VS, dan terug naar Sint-Katelijne-Waver (kasteel Kauwendaal, nu Mechels grondgebied geworden : Hubert verbouwde er de kelders op een bijzondere manier met rotsbeton, wie heeft dit ooit met eigen ogen gezien? Lijkt me very "gothic"). Op 9 mei 1957 overleed hij in het sjieke Santa Barbara in Californië. Geheel volgens eigen wens liet hij zijn stoffelijk overschot overvliegen om te worden bijgezet in het grafmonument op de foto. (http://www.flickr.com/ )

De beslissing tot bescherming : 25.09.2007.

Beschermingswerken werden uitgevoerd. Een historische studie werd gemaakt  en een architect werd aangesteld.

Vanuit de Monumentencommissie/Erfgoedraad van de gemeente, samen met het College van Burgemeester en Schepenen werd de "Inventarisatie Funerair Erfgoed Sint-Katelijne-Waver" voor monumenten voor 1950  (begraafplaats Elzestraat) opgestart.

Het monument voor de gesneuvelden van 1914-18. Foto: H.F.E. VERMEIR

    Dit monument staat op het ere-kerkhof  dat dicht langs de Lieresesteenweg aansluit.  Er liggen oud-strijders van de twee wereldoorlogen begraven.   Dit deel van de begraafplaats valt niet onder het project.

Duograf Le Page / Winckelmans. Foto:H.F.E. VERMEIR

Het gaat er om een 30-tal graven te selecteren  op basis van een aantal criteria: politieke figuren, clerus, bedrijfsleiders, vooraanstaande families, verdienstelijke personen.  De waarde wordt genoteerd op basis van de volgende elementen: historisch, volkskundig, architecturaal, artistiek, iconografisch, sociocultureel en symbolisch.

De achteropstand van het graf van een bisschop. Foto. H.F.E.VERMEIR

Van de iconografie en het wapen kan men al veel afleiden.

Ook is er bijvoorbeeld nog het graf van Pastooor Reynen(1876-1930), die schreef de eerste geschiedenis van de Elzestraat, dat zeker te bewaren is. Ook de grafzerk met engel van kunsteraes Wiske Segers, die haar onroerend goed aan de gemeente schonk, is zeker te bewaren. En nog vele waardevolle andere zerken.

Referenties:

- De verslagen van de Erfgoedraad.

- Het werk van Tamara Ingels, de coördinator van het project "Inventarisatie Funerair Erfgoed SKW".

- Willy Van Hoof, "Het kerkhof in de Elzestraat", in: Over Begraven en Kerkhoven te Sint-Katelijne-Waver, Erf en Heemuitgaven nr. 26, p.97.

- Jos Serneels sr.,  "Sint-Augustinus Elzestraat 100 jaar parochie", 25.05.1986.

Toon HERMANS/ ter ere van Toon; "Mijn eerste"

Toon Hermans  

 

 Mijn eerste

Mijn eerste meisje had een bloes

met veertig knopen

en als je lekker wilde vrijen

met zo'n wicht,

dan moesten één voor één

die veertig knopen open

en voor pa eraan kwam,

moest weer alles dicht.

Dan vloog ze schichtig
  als een vogel uit je armen

    en ik zat weer netjes bij 

mijn koffie en mijn sprits,

                                            toch had dat knoopjes-knopen

                                        zo zijn eigen charme,

                                          ik had het echt niet willen

                                        ruilen voor een rits.

                                          Toon Hermans

Uit: "Don Bosco Vlaanderen", 115de jaargang, maar-april 2011, p.4.

http://www.gedichten.nl/biografie/Toon+Hermans 

Toen humor nog iets menselijks had,

nu is humor bij sommige stand-up comediens verworden tot iets dierlijks ...