MUZIEK: 10 jaar torens aan de Dijle

BOVENTONEN en  dONDERKLANKEN   in de 8 Mechelse historische kerken.

Dit muzikale kerkengebeuren markeerde de tiende verjaardag van "Torens aan de Dijle vzw".
In de acht historische kerken kon je van 18 tot 23 uur
geluidskunstwerken /videokunst bijwonen, 'Nightshade' in OLV-van-HANSWIJK, 'Piëta" in St.-Romboutskathedraal, 'Zink' in OLV-o/d-Dijle en 'Long after Tonight' in OLV-van-Leliëndaal.

In de andere kerken ging het om muziek tot en met klassiek.

In St.-Pieter-en-Pauluskerk bespeelde Laurent Van den Bergh het orgel en Roel Dieltiens de cello om de klanken van Bach tot leven te brengen.

 Aquarius consort bracht met alleen de vrouwenstemmen magistraal "A Ceremony of Carols" van Benjamin BRITTEN in de Begijnhofkerk. De uitvoering en de resonantie in de kerk waren uitzonderlijk. Ze kregen dan ook een opvallend applaus na de uitvoering. Eén carrol: 4a

That young child

That yongë child when it gan weep                     Toen het jonge kind begon te huilen

With song she lulled him asleep                           zong ze hem met een lied in slaap:

That was so sweet a melody                                   dat was zo'n zoete melodie

It passed all minstrelsy                                           dat het alle minestrelen overtrof.

The nightingale sang also                                      De nachtegaal zong ook zo: 

her song is hoarse and nought thereto:                maar haar lied is er schor en waardeloos bij.

Whoso attendeth to her song                                Wie op haar lied let

and leaveth the first then doth he wrong            en het eerste  verlaat, handelt verkeerd.

Aangepaste Nederlandse tekst.

Het saxofoon quattro van Bl!ndman interpreteerde polyfone liederen op een vernieuwende en sonore wijze in de de St.-Katelijnekerk. Hoe moderne instrumenten aansluiten bij het toppunt van koorwerk.

En dan was er de sensatie van de avond 'Heaven and Hell' geïnspireerd op de gedichtenvan William Blake. De tegenstellingen binnen de uitvoering waren zo groot wat het muzikale volume betrof dat wat de 'hel' betrof het soms niet hoorbaar was. Daartegenover werd de 'hemel' met veel fijngevoeligheid weergegeven.
Een typisch eigentijds werk dat zonder titel reeds voldoende indruk zou maken.

Het hele initiatief verdien een proficiat voor de diversiteit en de manier waarop het werd aangepakt.

Wij noteerden de aanwezigheid van de schepen van Cultuur van de stad Mechelen en de voorzitter van de sector Erfgoed & Wetenschappen van de provincie Antwerpen  bij verschillende uitvoeringen.

Gevleugelde woorden: het gemengd koor

ZIN en ONZIN in KWATRIJNEN

De dames van

het gemengd koor

hun partituur

komt meer naar voor...

Uit: Zin in Onzin in Kwatrijnen  van Peter BOSHOEF, dl. VII, lannoo, s.d., p.16.

Cultuurraad van Sint-Katelijne-Waver

Na het geslaagde "Katelijne Klassiek"
staat de volgende activiteit reeds op stapel zoals jullie kunnen zien in de bijgevoegde affiche:

Er groeien sedert enkele tijd nieuwe jonge ideeën in de cultuurraad van de gemeente.
Zij die aan die kar trekken verdienen voor hun inzet en creativiteit alle steun die mogelijk is en wind in de zeilen.


Wij wensen hen met deze tentoonstelling sukses.

In de rand lezen we: Wat boeit mensen nog ...?
KUNST, BOEKEN, MEDIA, NATUUR, SFEER en THEATER.



Wat brengt en houdt mensen samen in goede sfeer, zonder "kliekskesmentaliteit", dat is de toekomst.


Op deze blog zullen we verslag uit brengen van hun activiteit

Gevleugelde Woorden: jongen raedt, verborgen haet, ...

Gevleugelde woorden van Hieronimus of Jeronimus LOERANTS (1583-1663)

Jongen raedt, verborgen haet, en eigen baet

is oorzaak van veel quaet

hoe rijck men is van goedt,

hoewel men is geboren

wanneer een man qualijck trouwt

dan is het al verloren.

Die Godt vindt, die vindet al 

Die Godt verliest, verliest het al

Heer als u rechtverdigh oordeel

over mijne siele sal gaan

soo baet U heylige Passie, U dierbaar

Bloet, en U bitter doodt voor al

sijne sonden staen .

Deze Hieronimus was drossaard van Grimbergen

                                     en heer van Putte.

Hij was gehuwd met Catharina Quishout (+1641)

                                   en Clara Van Hooft (+1653).

Van beide vrouwen had hij dertien kinderen.

Kantclub ETTERJEFKE 10 jaar

Op 4 september 2010 om 11 uur opende de tentoonstelling in de Keldermanszaal van het Mechelse stadhuis met een aantal toespraken:

José Tonnoeyr, de voorzitster van kantclub ETTERJEFKE aan het woord onder het goedkeurend oog van Jo Haazen, de ere-beiaardier van de stad Mechelen.

Schepen Nobels maakte deze tentoonsteling mogelijk en zorgde ook voor de steun van de stad Mechelen. Hij was de volgende spreker:

Schepen Nobels opent de tentoonstelling.Wim Hüsken luistert aandachtig.Foto: H.Vermeir

De schepen ontving drie jaar geleden ook reeds de Belgische Kant Organisatie en wordt stilaan een specialist in kant en Mechelse kant. Ook Jo Haazen de steunpilaar van de Klub zorgde nog voor een passend woord.
De stad had gezorgd voor een goed verzorgde drink voor de  aanwezigen.

Een van de tafels met Mechelse Kant, de "Queen of Laces", het kunstambacht dat Mechelen in de 18-de eeuw terug naam bezorgde en werk aan vele vrouwen. Foto: H.Vermeir

Bezoekers in de Keldermanszaal van het stadhuis. Foto: H. Vermeir

In de Keldermanszaal kwamen heel wat bezoekers opdagen. Een groep Spanjaarden met gids en ook een groep uit het Dendermondse  o.l.v. een Mechelse gids bezochten de tentoonstelling.

De tafel met gastenboek, Mechelse kKant, een kantkussen met een "etterjefke", de logofoto van de club en het overzichtsboek van 10 jaar.Foto: H. Vermeir

Het geheel was en samenwerkingsverband van : de stad Mechelen, de dienst Musea van de stad en de Kantclub Etterjefke.
Allen verdienen eeen pluim voor de prachtige tentoonstelling en de gelukte samenwerking.

Skw : seniorenreis naar ALMERE (Nederland) een STAD ZONDER ZIEL

Eerst een kaartje om te situeren:

Almere ligt op Flevoland en wordt op internet geduid als de lelijkste plek van Nederland.
Flevoland is gewonnen land in de Zuiderzee.


Op 31 aug. 2010 vertrokken drie bussen om 6u30 uit de Elzetraat, zo'n 165 mensen naar Nederland.
De reis verliep vlot op één file na in Nederland.
 Wij kwamen met de bus op de markt recht voor het hotel Anno toe om 9u15.
Het luxe-ontbijt stond daar keurig gedekt op tafel, maar wat bleek dat het woord ontbijt in Almere schijnbaar iets anders betekent dan in Vlaanderen. Er stond een bordje met allerlei fijne koekjes met veel chocolade en suiker aan, niet zo gunstig voor de senioren waarvan velen  de woorden cholesterol en suiker wat ongemakkelijk in de oren klinken dit vooral voor hun gezondheid. Het luxe-ontbijt werd met "lange-tenen" verorberd en de koffie en thee waren lekker.
Het was een supermodern gebouw waarin we zaten dat was aangekleed met allerlei lichttoestanden maar dat toch niet zo praktisch was om met een grote groep langs het toilet te gaan en om berichten mede te delen.

Daarna trokken we met de bus op rondrit. We reden al vlug door woonzones met woningen van amper vier meter breed, voor de massa en verder langs een prachtige verkaveling voor kasten van huizen  voor de happy-few, brede straten en alle luxe-infrastructuur voorzieningen die je maar kan dromen.

Hierbij een zicht op de haven, rechts een deel van de lagere stad en links de hoogbouw. Eén van de vele gebouwen waarbij de allerindividueelst expressie van de allerindividueelst emotie  van de architect-ontwerper voorging.
Almere een paradijs voor architecten maar een eerder een stad zonder ziel als slaapstad voor Amsterdam. In het midden van de foto een soort bolboom, een kunstwerk dat een  alibi moet zijn, de bal bestaat uit maskerhoofden van de bewoners van de stad.

Na het middagmaal kon men een vrij bezoek aan de stad brengen en/of een boottocht maken.We aten ook nog 's avonds in het hotel Anno, die twee maaltijden waren wel in orde.

Wij wandelden door de winkelstraten met zaken die op de maat van de commercie waren maar niet op maat van de mensen. In één van die globalisatiezaken kochten we iets en we kwamen in gesprek met de verantwoordelijke, en die vroeg wat we van de stad vonden. Ik zei dat ik op internet gevonden had dat het de "lelijkste" stad van Nederland is. Er waren een aantal Nederlandse mensen in de zaak en die begonnen dat onmiddellijk te beamen en haalden elementen aan om dat aan te tonen.

Het is een stad die referenties met de mens als aanknopingspunt en het gebouw als leefbaar gegeven verloren heeft.
Het is een stad waar de bewoners zich schijnbaar niet "thuis" voelen.

Wooncentrum. Foto: Jeroen Musch

Om te eindegen nog één van die vele  opvallende gebouwen waar de vindingrijkheid van de architect belangrijker is dan het welzijnsgevoel van de mens. Als het maar groot is en indruk maakt.

Als de hele wereld zo wordt , dan zou het wel eens triest kunnen worden.

Maar de reis zelf, en de confrontatie met een stad waar men maar éénmaal een bezoek wil aan brengen  waren wel geslaagd. De mensen ter plaatse waren heel vriendelijk en aangenaam om in contact mede te komen.

Gevleugelde Woorden : EVA

Eva van Cranach

                         ZIN in ONZIN


                             Voor dat zij 
                         haar blad uitdeed
                              was Eva
                           nog aangekleed...




Peter BOSHOEF, Zin in Onzin in Kwatrijnen, dl. VII, lannoo, p.14.

"Servus" op bezoek bij Haydn en Van Beethoven in Brühl en Bonn

"Servus" of was het "Het Haydngenootschap" organiseerde een vierdaagse reis naar Brühl, Bonn, Keulen en de Rijn van 20 tem 23 augustus.

Het driedaagse verblijf in het viersterren hotel Ramada was uitstekend.

Op vrijdagavond en zaterdagavond werd Haydn eer aangedaan door het bijwonen van concerten in de trappenhal van het Kasteel Augustusburg(18de eeuw). Het waren concerten op maat in een ietwat bombastisch decor.


Zaterdag was de dag dat we het Beethovenmuseum in de Bonngasse 20 te Bonn bezochten.
De roots van de familie lagen te Boortmeerbeek, Haacht, Kampernhout, Putte, Mechelen, Nederokkerzeel, Rijmenam, Rotselaar, O.-L.-V.-Waver, Sint-Katelijne-Waver, e.a.

De Van Beethovens woonden in het achterhuis van deze woning uit de Barok. vanaf 1767. Ludwig werd ter wereld gebracht in een klein kamertje onder dak. Foto: H. Vermeir

Het stemmige museum van drie verdiepingen liet aan onze groep veel interessante voorwerpen bewonderen van de familie en uit het leven van de componist. Bovendien was er een digitale ruimte met een aantal PC's. Daarop stond muziek van Ludwig. Velen beluisterden het prachtige werk. Er was zelfs iemand die met de partituuur erbij luisterde.
Bovendien kon men er ook e-post versturen die een afbeelding, een begroeting, en een muzikale excert van Van Beethoven bevatte.

Beeld in het toeristisch bureau in Bonn. Foto: H.Vermeir

Hoe de Van Beethovens in Bonn verzeilden verscheen o.a in de "Kroniek van de Kant in Mechelen en de Mechelse Kant", uit dat boek neem ik het volgende over:

" In de eerste helft van de 18de eeuw vinden we de familie Van Beethoven terug in Steenokkerzeel en Haacht. Michaël Van Beethoven (° 1648 in OLV-over-de-Dijle  - + Bonn 1749) huwde in 1707 met Marie-Louise Stuyckens, dochter van een meester-bakker. Ze vestigden zich 'in den ouden Bruel" (nu Leermarkt), in het huis 'Den Bonten Os'. Naast de bakkersbedrijvigheid hadden ze ook een brocanthandel aan de Steenstraat, (Later Van Beethovenstraat) in het huis 'Het Moleken'. Zij kregen vier zonen: Cornelis, Lodewijk (na enkele maanden overleden), Lodewijk (de tweede) en Lambertus-Michaël. 
In 1720 begon vader een kanthandel.
In 1727 bezat hij een zevental huizen met een waarde van 6500 gulden. Waarschijnlijk nam hij kant in depot van een aantal 'coopvrouwen'.
Cornelis had de commerciële gaven van zijn vader geërfd, Lodewijk had een mooie stem en volgde les aan de koraalschool voor een opleiding als koorzanger van St.-Rombouts. Van Lambertus is weinig geweten.
Vanaf 1737 liep de kanthandel niet meer zo goed. Van Beethoven moest hypotheken nemen op verschillende huizen."

Wie hun verdere wedervarens wil weten kan dit vernemen in:
Harry VERMEIR en José TONNOEYR,  Kroniek van de Kant in Mechelen en de Mechelse Kant, Sint-Katelijne-Waver, 2006.
Joseph SCHMIDT-GORG, Beethoven Die Geschichte Seiner Familie, Beethovenhaus Bonn en G. Henle Verlag - München-Duisburg, 1964.
Raymond VAN AERDE,  Les Ancêtres Flamands de Beethoven, Mechelen, 1928. A.A.M. : m210(b)
Marcel KOCKEN, "De Kanthandel van Michaël Van Beethoven te Mechelen", in: Mechelse Kantdagen, 1982.

Standbeeld te Unkel aan de Rijn.Het is een momument ter nagedachtenis aan de  vroegere beroemdheden die in het stadje verbleven. Ludwig die er één nacht in het gevang zat kreeg de UNIVERSALITEIT toegewezen. Wily Brandt staat voor VREDE en de dichter F. Freiligrath voor VRIJHEID. Allen worden gedragen door de bron van alles de BEWEGENDE AARDE. Foto: H. Vermeir

Een gedachte: SINT-ROMBOUTSKERKHOF

Gisteren reed ik met de bus
voorbij St.-Romboutskerkhof.

Een kerkhof was vroeger een hof rond de kerk,
een hortus conclusus, een besloten hof, een gewijde grond,
waarin mensen begraven werden
met de hoop dat hun gebeente, hun lichaam 
kon hopen op een hiernamaals, een opname in ...
de hemel, misschien.


Gisteren reed ik met de bus
voorbij St.-Romboutskerkhof.


Daar lag het gebeente van een volledig lijk,
boven gespit, van alle privacy ontdaan.
Tot welzijn van de archeologie, de geschiedenis
en de gedachte dat hebben we nu eens goed gedaan.


Gisteren reed ik met de bus 
voorbij St.-Romboutskerkhof.


Wat ik zag daar rilde ik van,
op andere plaatsen spreekt men 
wel eens van lijkschennis.
Maar hier moet schijnbaar het verleden een alibi krijgen,
een alibi hebben, want er moet een parkeergarage komen.


Gisteren reed ik met de bus
voorbij St.-Romboutskerkhof.


Naast de lijken, zullen er wel vondsten gedaan zijn,
al of niet met een metaaldetector,
maar mag men in onze maatschappij van vrijdenkers,
daar nog bij denken dat het in feite om grafschennis gaat...?


Gisteren reed ik met de bus 
voorbij St.-Romboutskerkhof...


Mogen we zo vrij zijn van te denken
dat deze lijken opnieuw zullen begraven worden
met enig recht op erkenning op een begraafplaats
zullen worden verstrooid? Een friedhoff......
Of is Maanrok belangrijker dan een mensenleven,
of zijn we met het vrijdenken ook ons goed gevoel kwijtgespeeld?


Gisteren reed ik met de bus
voorbij St.-Romboutskerkhof...

Geroerd was ik, blij om nog eens mens te zijn!

Gevleugelde Woorden: SPIEGELS

Titiaan, Vrouw met twee spiegels en één man, Louvre,Parijs, ca. 1514

Virginia WOOLF

Vrouwen doen al eeuwen dienst als spiegels,

met het magische en heerlijke vermogen

om een man op twee keer

zijn ware grootte te weerspiegelen.


Priya HEMENWAY,  De Geheime Code, de gulden snede als goddelijke verhouding in kunst, natuur en wetenschap, Librero, 2010, p.6.